Niet zomaar een familiegeschiedenis

Een jonge Vlaamse jongen is kind aan huis bij zijn grootmoeder. Door haar te observeren (de inrichting van haar huis, haar gewoontes en dagelijkse bezigheden, haar uitspraken en opvattingen) ontdekt hij geleidelijk aan wie zij is en wat hun familiegeschiedenis is. Daar tracht hij gaandeweg zelf een plek in te vinden. De lezer weet aanvankelijk even weinig als de jongen, maar krijgt mondjesmaat voldoende informatie aangereikt om mee de puzzel te leggen. En eigenlijk wordt ook de lezer uitgenodigd om een plek in te nemen in die geschiedenis, die niet zomaar een familiegeschiedenis is. Die zoektocht in ons collectief verleden, in combinatie met het prachtig taalgebruik van Mortier, is puur genieten.