Een ontroerend portret van eenzaamheid en verbondenheid met de natuur

Heijmans weet op een meesterlijke manier de sfeer van de uiterwaarden te schetsen. De lezer wordt meegenomen naar een wereld waar de natuur de overhand heeft en waar de seizoenen een belangrijk ritme aangeven. De beschrijvingen van de rivier, de bomen en de dieren zijn zo levendig dat je je haast zelf tussen de rietkragen waant.
Wat ik bijzonder waardeerde aan dit boek, is de manier waarop Heijmans de eenzaamheid van Willem verkent. Het is een eenzaamheid die niet beklemmend aanvoelt, maar eerder een bewuste keuze. Willem vindt in de natuur een troost en een vrijheid die hij in de maatschappij miste. Toch wordt duidelijk dat zelfs in de meest afgelegen plek op aarde de mens verbonden blijft met anderen.
Hoewel het verhaal soms wat traag op gang komt, wordt het tempo gaandeweg opgevoerd. De ontmoetingen met andere personages en de gebeurtenissen die zich ontvouwen, geven het verhaal een extra dimensie.
Al met al is 'Buitendijks' een boek dat je aan het denken zet over de relatie tussen mens en natuur. Het is een ode aan de wildernis en een oproep om stil te staan bij de schoonheid van de wereld om ons heen.