Lotgenoten

Lotgenoten wordt verteld vanuit het perspectief van de zeventienjarige Rwandees-Belgische Ajali. De familie van Ajali is in het verleden gevlucht naar België. De ouders van Ajali hebben hier een nieuw leven op weten te bouwen, hierdoor hebben ze ook bepaalde verwachtingen van hun kinderen.

Ajali is opgegroeid tussen de witte mensen, waarmee ze meer verbinding voelt als met zwarte mensen. Ze ervaart een groot contrast tussen haar Belgische vrienden en haar familie. Met name de waarden, normen en gewoonten van haar familie verschillen enorm met die van haar vrienden.

Thuis wordt er niet over gevoelens gesproken. Ajali zit hierdoor gevangen tussen twee verschillende culturen.
Ze is zoekende is naar haar eigen identiteit en plaats binnen de samenleving.

Lotgenoten is een verhaal waarin de lezer de zoektocht van Ajali volgt in haar persoonlijke reis naar volwassenheid.

De auteur heeft een doortastende schrijfstijl die gekenmerkt wordt door rauwe emoties. Het verhaal voelt persoonlijk en authentiek aan. Ieder hoofdstuk begint met een muziekquote. Ik vond deze quotes van toegevoegde waarde voor het verhaal. In het verhaal zelf staan ook prachtige zinnen. Het enige minpunt vond ik dat er vrij veel Franse zinnen in het verhaal stonden. Hierdoor werd ik regelmatig uit het verhaal gehaald. Ik denk dat het verhaal beter was binnengekomen als ik begreep wat deze zinnen betekende. Wellicht was het een idee geweest dat er achter het boek een pagina was toegevoegd met de vertaling van deze zinnen, zodat de lezer die deze taal niet beheerst ook begrijpt wat er staat. Er worden veel verschillende thema’s besproken in het boek. Het is een complex maar krachtig verhaal naar een persoonlijke zoektocht naar volwassenheid. Hoewel het een dun boek is, is het een verhaal waar je zeker je tijd voor mag nemen. Wat mij betreft een geslaagde coming-of-age roman.