Lezersrecensie
De leugenaar
De leugenaar volgt het verhaal van Sylvia, die na een ontwrichtende gebeurtenis in haar persoonlijke leven opnieuw professionele hulp zoekt bij therapeut Wynona Post (WP), die op dat moment werkzaam is binnen een tbs-kliniek. Het hernieuwde contact tussen beiden vormt een belangrijk element in het verhaal. Wanneer de situatie van Sylvia verder escaleert, wordt steeds duidelijker dat niet iedereen openheid van zaken geeft. De zoektocht naar helderheid legt niet alleen spanningen bloot binnen Sylvia’s omgeving, maar dwingt ook de behandelaar om haar eigen leven onder ogen te zien.
Het boek opent met een proloog die de lezer direct het verhaal in trekt en nieuwsgierig maakt naar het verdere verloop. De spanning is voornamelijk onderhuids en psychologisch van aard, wat goed aansluit bij de thematiek en de setting van het verhaal.
De personages zijn geloofwaardig uitgewerkt. De auteur weet een realistische context te creëren voor het contact tussen WP en Sylvia. Opvallend is de keuze om WP in de derde persoon te beschrijven, een vertelwijze die de professionele en emotionele afstand benadrukt die inherent is aan haar rol als therapeut. Daartegenover staat Sylvia, die in de ik-vorm wordt neergezet als een complex personage, gekenmerkt door emotionele wisselingen, onderliggende traumatiek en een beladen verleden. Deze gelaagdheid maakt haar karakter overtuigend en invoelbaar. Als lezer kun je je daardoor goed verplaatsen in beide posities binnen de therapeutische relatie.
Het boek is grotendeels dialogisch opgebouwd. Deze vorm vraagt om een actieve leeshouding. Tijdens het lezen is er een moment waarop duidelijk wordt dat de verhaallijn kantelt, richting een omslagpunt in de machts- en afhankelijkheidsverhoudingen tussen de personages. De auteur weet deze ontwikkeling op een realistische en geleidelijke wijze uit te werken, al wordt het verdere verloop hierdoor enigszins voorspelbaar.
Richting het einde neemt het tempo toe en volgen de perspectiefwisselingen elkaar sneller op. De afronding is bewust niet volledig sluitend, wat de suggestie wekt dat niet alles definitief is beëindigd.
Het boek opent met een proloog die de lezer direct het verhaal in trekt en nieuwsgierig maakt naar het verdere verloop. De spanning is voornamelijk onderhuids en psychologisch van aard, wat goed aansluit bij de thematiek en de setting van het verhaal.
De personages zijn geloofwaardig uitgewerkt. De auteur weet een realistische context te creëren voor het contact tussen WP en Sylvia. Opvallend is de keuze om WP in de derde persoon te beschrijven, een vertelwijze die de professionele en emotionele afstand benadrukt die inherent is aan haar rol als therapeut. Daartegenover staat Sylvia, die in de ik-vorm wordt neergezet als een complex personage, gekenmerkt door emotionele wisselingen, onderliggende traumatiek en een beladen verleden. Deze gelaagdheid maakt haar karakter overtuigend en invoelbaar. Als lezer kun je je daardoor goed verplaatsen in beide posities binnen de therapeutische relatie.
Het boek is grotendeels dialogisch opgebouwd. Deze vorm vraagt om een actieve leeshouding. Tijdens het lezen is er een moment waarop duidelijk wordt dat de verhaallijn kantelt, richting een omslagpunt in de machts- en afhankelijkheidsverhoudingen tussen de personages. De auteur weet deze ontwikkeling op een realistische en geleidelijke wijze uit te werken, al wordt het verdere verloop hierdoor enigszins voorspelbaar.
Richting het einde neemt het tempo toe en volgen de perspectiefwisselingen elkaar sneller op. De afronding is bewust niet volledig sluitend, wat de suggestie wekt dat niet alles definitief is beëindigd.
1
Reageer op deze recensie
