Een verhaal vol tegenstellingen

De auteur heeft een verhaal geschreven over situaties die zijn leven tot nu toe gevormd hebben. Hij groeit op in een gezin dat te maken heeft met armoede en geweld. Het is een schrijnende situatie waarbij jij je afvraagt waarom er geen jeugdzorginstantie bij het gezin betrokken is geweest!

Deze situatie heeft eraan bijgedragen dat de auteur zijn schoolperiode anders heeft doorlopen dan hij vooraf gehoopt had. ‘Misschien moet je iets lager mikken’, is de opmerking die een docent maakt als Milo kenbaar maakt wat zijn studiedoel is.

Wat volgt is een verhaal vol met tegenstellingen wat de auteur probeert de onderbouwen met vaklitteratuur.

Het lezen van dit boek gaf mij een heel dubbel gevoel. Sommige passages sprongen van de hak op de tak. De persoonlijke stukken over zijn leven waren heel kwetsbaar, maar andere delen van het verhaal waren vooral erg oordelend. De auteur uit een hoop kritiek en boosheid naar verschillende instituten die betrokken waren in zijn leven. Hij heeft zijn mening klaar over o.a. de politiek, de politie, de media, het onderwijssijsteem en het uwv. Enige vorm van zelfreflectie blijft daarbij wel achterwege.

De auteur is erin geslaagd om een universitaire studie af te ronden. Daarmee toont hij aan dat het wel degelijk mogelijk is om je dromen na te kunnen streven.

Ik begrijp zijn kritiek naar het onderwijs niet helemaal. Ik ben het eens met het feit dat het onderwijssysteem op een manier is ingericht die voor bepaalde groepen minder tot niet toegankelijk is. Armoede is slechts een van de factoren die hier een rol in speelt.

De auteur eindigt zijn verhaal met Klasse vormt wie je bent. Ik vind het een beetje kort door de bocht om alles toe te schrijven aan de sociale klasse. Ik vraag me af of de auteur, als hij in een ander klasse geboren zou zijn, nog steeds dezelfde motivatie en bewijsdrang zou hebben gehad als nu het geval is?