Geduldig wachten wordt beloond..

Ik moest in het begin echt even inkomen. Het verhaal voelt aanvankelijk fragmentarisch: veel namen, losse scènes en weinig houvast. Regelmatig dacht ik: waar gaat dit precies naartoe? Toch besloot ik door te lezen — en daar heb ik geen moment spijt van gehad.

Want zodra de lijntjes samenkomen, grijpt Inge Spaan je stevig vast. Wat eerst onsamenhangend lijkt, blijkt een zorgvuldig geweven web van wantrouwen, geheimen en opgekropte emoties. De beklemmende dorpssfeer is sterk neergezet: iedereen kent elkaar, maar niemand zegt alles. En juist dat zwijgen maakt het spannend.

Lang blijft het onduidelijk wie Inez’ leven doelbewust ontwricht. Wie zaait er onrust? Wie manipuleert de waarheid? Die voortdurende dreiging zorgde ervoor dat ik het boek uiteindelijk bijna niet meer kon wegleggen.

De huisarts vraagt wat geduld, maar beloont je met een psychologische thriller waarin vertrouwen langzaam afbrokkelt en niets is wat het lijkt. Voor mij groeide dit verhaal uit tot een meeslepende en sterk opgebouwde thriller.