Lezersrecensie
Super
Recensie: De laatste lichtwachter 1 - K.C Pedersen
Onlangs mocht ik De laatste lichtwachter van K.C. Pedersen, en eerlijk is eerlijk: dit is zo’n boek waarbij je na een paar hoofdstukken merkt dat je er langzaam in wordt gezogen – zonder dat je het doorhebt
Het verhaal draait om Aurora, een meisje dat opgroeit zonder haar ouders en zich altijd een beetje een buitenstaander voelt. Dat gevoel van nergens écht bij horen, is iets wat Pedersen heel voelbaar beschrijft. Ik merkte dat ik me al snel met Aurora verbonden voelde, juist omdat ze niet meteen alles kan en niet meteen sterk is. Ze twijfelt, maakt fouten en zoekt haar plek. Dat maakt haar menselijk en herkenbaar.
Wanneer Aurora terechtkomt op de Dunvar Academie, een school voor jongeren met bijzondere gaven, krijgt het verhaal een duidelijke fantasy-sfeer.
Ja, er zijn gelijkenissen te trekken met andere magische schoolverhalen, maar dat stoorde mij persoonlijk niet. Integendeel: het voelde vertrouwd, alsof je een wereld binnenstapt die je al een beetje kent, maar waar toch genoeg nieuwe elementen in zitten om nieuwsgierig te blijven. De magie en de achtergrond van de lichtwachters geven het verhaal een eigen identiteit.
Wat ik sterk vond, is de manier waarop spanning rustig wordt opgebouwd. Het boek neemt de tijd om de wereld en de personages neer te zetten. Dat betekent dat het begin wat trager kan aanvoelen, maar voor mij werkte dat juist goed. Ik had het gevoel dat ik Aurora écht leerde kennen, voordat het verhaal donkerder en dreigender werd. En tegen het einde wil je gewoon doorlezen.
De schrijfstijl is vlot en beeldend, precies wat ik fijn vind bij dit soort boeken. Geen ingewikkelde zinnen, maar wel genoeg detail om alles voor je te zien. Dit maakt De laatste lichtwachter wat mij betreft een heel eenvoudig te lezen boek, ook voor lezers die niet dagelijks fantasy oppakken.
Het einde..nee, deel 2 ligt al klaar om verslonden te worden! Ik las deel 1 in een ademteug uit dus dat gaat goedkomen!
De laatste lichtwachter is een sterk eerste deel van een fantasyserie die vooral zal aanspreken bij lezers die houden van magische scholen, persoonlijke groei en een vleugje duisternis. Het is geen boek dat schreeuwt om aandacht, maar eentje dat langzaam onder je huid kruipt. En dat zijn, als je het mij vraagt, vaak de verhalen die het langst blijven hangen.
Dankjewel voor het recensie exemplaar!
Author K. C. Pedersen
Onlangs mocht ik De laatste lichtwachter van K.C. Pedersen, en eerlijk is eerlijk: dit is zo’n boek waarbij je na een paar hoofdstukken merkt dat je er langzaam in wordt gezogen – zonder dat je het doorhebt
Het verhaal draait om Aurora, een meisje dat opgroeit zonder haar ouders en zich altijd een beetje een buitenstaander voelt. Dat gevoel van nergens écht bij horen, is iets wat Pedersen heel voelbaar beschrijft. Ik merkte dat ik me al snel met Aurora verbonden voelde, juist omdat ze niet meteen alles kan en niet meteen sterk is. Ze twijfelt, maakt fouten en zoekt haar plek. Dat maakt haar menselijk en herkenbaar.
Wanneer Aurora terechtkomt op de Dunvar Academie, een school voor jongeren met bijzondere gaven, krijgt het verhaal een duidelijke fantasy-sfeer.
Ja, er zijn gelijkenissen te trekken met andere magische schoolverhalen, maar dat stoorde mij persoonlijk niet. Integendeel: het voelde vertrouwd, alsof je een wereld binnenstapt die je al een beetje kent, maar waar toch genoeg nieuwe elementen in zitten om nieuwsgierig te blijven. De magie en de achtergrond van de lichtwachters geven het verhaal een eigen identiteit.
Wat ik sterk vond, is de manier waarop spanning rustig wordt opgebouwd. Het boek neemt de tijd om de wereld en de personages neer te zetten. Dat betekent dat het begin wat trager kan aanvoelen, maar voor mij werkte dat juist goed. Ik had het gevoel dat ik Aurora écht leerde kennen, voordat het verhaal donkerder en dreigender werd. En tegen het einde wil je gewoon doorlezen.
De schrijfstijl is vlot en beeldend, precies wat ik fijn vind bij dit soort boeken. Geen ingewikkelde zinnen, maar wel genoeg detail om alles voor je te zien. Dit maakt De laatste lichtwachter wat mij betreft een heel eenvoudig te lezen boek, ook voor lezers die niet dagelijks fantasy oppakken.
Het einde..nee, deel 2 ligt al klaar om verslonden te worden! Ik las deel 1 in een ademteug uit dus dat gaat goedkomen!
De laatste lichtwachter is een sterk eerste deel van een fantasyserie die vooral zal aanspreken bij lezers die houden van magische scholen, persoonlijke groei en een vleugje duisternis. Het is geen boek dat schreeuwt om aandacht, maar eentje dat langzaam onder je huid kruipt. En dat zijn, als je het mij vraagt, vaak de verhalen die het langst blijven hangen.
Dankjewel voor het recensie exemplaar!
Author K. C. Pedersen
1
Reageer op deze recensie
