Nostalgie

"Hoe overleef ik alles wat ik aan niemand vertel" brengt ons opnieuw in de wereld van een volwassen geworden Rosa, die zichzelf is kwijtgeraakt. Het verhaal ontvouwt zich met de opgegroeide Appie die 'apenstreken' uithaalt, terwijl Rosa haar oude vrienden Esther en Jonas mist en pogingen doet het verwaterde contact te herstellen. De avonturen spelen zich niet alleen af in het buitenland, maar ook in de diepten van volwassenheid.

De nostalgie van de HOI-reeks is voelbaar, waardoor het lezen als een terugkeer naar vertrouwd terrein is, vooral voor degenen die zijn opgegroeid met Rosa's eerdere avonturen. De wat kinderlijke schrijfstijl, hoewel aanwezig, draagt bij aan de herkenbaarheid en maakt het boek toegankelijk.

Ondanks de kinderlijke toon weet het boek op een authentieke manier de ervaringen van een twintigjarige te vangen, waardoor het relatable is. Het is een verhaal dat makkelijk in één zitting kan worden verslonden, waarbij je moeiteloos wordt meegevoerd in de belevenissen van Rosa en haar vrienden. Het plezier spat van de pagina's af.

Persoonlijk heb ik het boek in één dag uitgelezen, met veel plezier. Het wachten op het volgende deel is begonnen, nieuwsgierig naar de verdere ontwikkelingen. De nostalgische tekeningen van Annette op de voorkant voegen een extra laag toe aan de leeservaring, waardoor het niet alleen een boek, maar ook een nostalgische reis is.