Als Mozes met zijn staf de klankenzee bedwingend

Een dag uit het leven van de doofstomme hulpbehoevende cliënt Busken in het verpleeghuis Madeleine.
We zitten in zijn hoofd en zien zo de wereld die Busken ziet en beleeft (en hoort, want hij houdt zich doofstom). Eén voortjagende stroom van gedachten "Nooit is het stil in mijn gedachten ... iedere gedachte is een gekleurde rorschachvlek met geluid".
"De herinnering eraan kwam niet meteen in mijn hoofd op, want daar bleef het een periode tohoe wabohoe" [Woest en ledig uit Genesis 1].
Door wat anderen zeggen krijgt de lezer een beeld van Busken, die zelf zijn hele leven bij elkaar fantaseert. Een sombere kijk op het leven, maar met veel taalgevoel en taalspelletjes. "Als Mozes met zijn staf de klankenzee bedwingend".