Bijzonder boek...

Een boek waarbij ik verward achterblijf... Het eerste deel is een echte pageturner: boeiend en vernieuwend om te lezen over de emotionele beleving van de auteur als kind. Het middenstuk is echter één lange uitwijding over de grote zoektocht naar zelfkennis, handvatten om te leren overleven in een wereld die zo anders is dan zichzelf, en de afwijzing en onbegrip die ze ervaart van de mensen in haar omgeving. Plots stopt het boek en komt er een epiloog die leest als een boeiende samenvatting. Jammer (en vreemd) dat het huwelijk, het moederschap en haar carrière als therapeut niet verder werden uitgewerkt.
In het hele verhaal mis ik data, leeftijden, ... Het valt vaak in herhaling en zou baat hebben bij een goede uitgever die de helft schrapt. Het is bij momenten een lange klaagzang van iemand die vrij egocentrisch denkt en zichzelf als slachtoffer ziet, hetgeen vreemd overkomt aangezien ze zich als psycholoog profileert en je dus meer overstijgend denken mag verwachten, maar dat is net haar problematiek. Het blijft dubbel wanneer iemand met een (zelfverklaard) gebrek aan empathie een boek schrijft over haar relatie tot anderen en zichzelf. Als psycholoog jeuken mijn vingers om met haar verder aan de slag te gaan op het gebied van zelfkennis. Zo wordt het stuk opvoeding amper meegenomen in het diagnostisch proces, wordt er niet gekeken naar andere hypothesen (trauma, autisme, ...) en zitten er voor mijn gevoel nog teveel onverwerkte emoties bij de schrijver om zelf aan de slag te mogen gaan met cliënten. Ik blijf verward achter... Was dit nu een goed boek of juist een heel slecht... Doordat de auteur zelf in uitersten vervalt, lijkt er weinig tussenin te zitten...