Mogelijk als aanvulling op een therapeutisch proces

Een boek dat beschrijft wat in therapie al zeer moeilijk besproken kan worden en zeer veel therapeutische vaardigheden vraagt, zeker bij mensen met trauma of een persoonlijkheidsproblematiek: het gaat over wanneer een cliënt best stopt met analyseren en reflecteren, en zich focust op het positieve, op vooruitgang. Voor mij is dit boek te weinig afgestemd daarin. Te eenvoudige adviezen zoals 'sta elke dag op hetzelfde uur op', lijken mij te moeilijk wanneer je worstelt met mentale problemen. Kadertjes als "verdrink je weer in zelfmedelijden" komen voor mij te weinig afgestemd over (wanneer je de toon en mimiek er niet bij hoort). Ik snap de insteek, zeker na haar vorige twee -zeer sterke-boeken maar deze slaat voor mij toch de bal mis (al snap ik het idee). Dit boek past misschien wel als aanvulling op een uitgebreidere therapie.