Rauwe, ongefilterde, gestileerde, donkere en bittere roman

Feniks geeft je inkijk in het hoofd van een zwaar getekende jonge vrouw, die het leven wil omarmen, ondanks alles.

Auteur
De Nederlandse Jacky Kuiper debuteert met Feniks, een gedeeltelijk autobiografische donkere roman. Ze heeft literatuur, journalistiek en Spaans gestudeerd. Kuiper schreef kortverhalen voor shortreads, fictie achter nieuwsfeiten.

Cover
Een eerdere sobere, gestileerde, brokkelige en toch hoopvolle (door de kleuren) omslag.

Feniks: het verhaal
Eva heeft het moeilijk. Al heel haar leven. Van een jeugd onder het juk van haar gewelddadige, criminele vader, en een onderdanige moeder. Gelukkig geeft haar abuela een beetje houvast en liefde. Van automutilatie, benarde relaties, ontrouw tot een zwangerschap en een lastig huwelijk. Kan ze haar constante onzekerheid en angst het hoofd bieden?

Mijn gedacht
Jacky Kuiper heeft een dijk van een debuut geschreven. Haar stilistische schrijfstijl geeft je net genoeg informatie om een gedetailleerd beeld te vormen van zowel de personages, levensstijl als omgeving. Een donkere roman, dat je een – terecht – ongemakkelijk gevoel geeft omdat het vaak zo herkenbaar is.

De hoofdstukken hebben geen structuur qua tijdslijn en thema, maar dat maakt het net zo boeiend. Je krijgt als lezer stukjes uit het leven van het hoofdpersonage; zo vorm je zelf een ‘actief’ beeld. Pas nadat ik het boek uit had, ontdekte ik dat het verhaal deels autobiografisch is. Bam!

“Het schrijven van Feniks nam ongeveer tien jaar in beslag. Een korte pitch van honderd woorden leidde tot contact met een uitgever; Kuiper volgde daarnaast een schrijfopleiding. Het manuscript onderging meerdere revisies — de eerste drie versies werden weggegooid, een latere versie telde 60.000 woorden waarvan zo’n 20.000 geschrapt moesten worden — omdat ze naar een krachtige, onversneden toon streefde.” (uit Headliner Friesland)