Met een brok in mijn keel gelezen...

Stel je voor: je bent negentien en tot over je oren verliefd. Op je leraar… Die – om het nog ongemakkelijker te maken – ook de beste vriend van jouw vader is. Dit overkomt Lynn. Maar wat als blijkt dat die gevoelens ook worden beantwoord? Stephan heeft ook gevoelens voor Lynn, maar de vraag is of hij er iets mee doet. Hij is achttien jaar ouder, haar docent én haar vader Freek – zijn beste vriend – gaat het echt niet goedkeuren wanneer hij een relatie zou hebben met Lynn…

Leeservaring
Bijzonder vond ik de start van het boek: Lynn krijgt een telefoontje van haar moeder. Het gaat over Stephan. En dat doet haar terugdenken aan haar verliefdheid. En ze ontdekt dat ze nog steeds niet over hem heen is. Je duikt als lezer dus, samen met Lynn, terug in de tijd.
Stephan is een echte huisvriend en Lynn is niet de typische puber die steeds met vrienden rondhangt, maar vaak bij haar ouders en hun vrienden is. Stephan en zij delen de liefde voor geschiedenis, waardoor het niet vreemd is dat zij een goede klik hebben. En dat heeft Emma Anna heel mooi weten te verwoorden in dit verhaal. En ook hoe langzaam aan die vriendschap uitbloeit op meer.

Met respect voor de gevoelens van iedereen weet de auteur alle kanten van het verhaal te belichten. Ik kon het boek gewoon niet wegleggen, zo puur is het verhaal. En daardoor zat ik ook af en toe met een brok in mijn keel te lezen. Aan het einde weet de schrijfster de lezer nog te verrassen met een aantal wendingen in het verhaal.

En hoewel het verhaal écht af is aan het einde van het boek, heeft Emma Anna nog een kort vervolg geschreven op dit verhaal: Mijn hele leven lang 2 – Wintertranen.