Een aardige historische roman voor een recensie.

Ochtendlicht van Francesca Scanacapra is een meeslepende historische roman die de lezer meeneemt naar het zwoele, maar door oorlog getekende Italië van de jaren veertig. Het verhaal volgt de jonge Grazia, wiens leven op het punt staat te veranderen wanneer de Tweede Wereldoorlog haar idyllische dorpje in de bergen bereikt. Scanacapra slaagt er voortreffelijk in om de contrasten tussen de schoonheid van het Italiaanse landschap en de rauwe realiteit van de Duitse bezetting weer te geven.
Wat dit boek zo bijzonder maakt, is de diepe emotionele gelaagdheid. Grazia is een personage dat je direct in je hart sluit; haar moed, kwetsbaarheid en loyaliteit aan haar familie vormen de rode draad in een turbulente tijd. De auteur hanteert een beeldende schrijfstijl waardoor je de geur van olijfgaarden bijna kunt ruiken, terwijl de dreiging van de oorlog constant op de achtergrond suddert. De romantiek in het verhaal voelt oprecht en nergens gekunsteld, wat een welkome tegenhanger biedt voor de zware thema’s van verlies en verraad.
Hoewel het tempo in sommige delen van het boek soms wat vertraagt, blijft de drang om te weten hoe het Grazia vergaat constant aanwezig. Ochtendlicht is meer dan een oorlogsroman; het is een ode aan de veerkracht van de menselijke geest en de kracht van hoop. Voor liefhebbers van historische fictie met een sterke vrouwelijke hoofdrol is dit boek absoluut een aanrader. Een prachtig, sfeervol debuut dat nog lang na het dichtslaan door je hoofd blijft spoken. Ik ben zeer benieuwd naar de overige twee delen van deze trilogie.