Onstuimig

De ik-figuur, Tamsin, laat haar media-baan en haar luxe leven in Londen achter zich om een onzeker nieuw bestaan te beginnen op een Schots eiland. Zij doet dit samen met haar man Rab, die ook alle schepen achter zich verbrandt. Terwijl ze in een oude caravan bivakkeren, toveren ze een oud tochtig huis om tot een bewoonbare croft.

Het leven op het eiland is niet zo romantisch als ze zich hadden voorgesteld. Onderlinge spanningen, aanvaringen met eilandbewoners, onstuimig weer en povere leefomstandigheden vragen hun tol.
Aan de andere kant van de weegschaal zijn onder andere vriendschappen, het vrije leven in de natuur en andere mooie bijzonderheden een voorname reden, dat ze toch besluiten het eiland als hun thuis te accepteren.

De schrijfstijl is prachtig, waardoor de intimiteit en de details van het leven op zo’n verlaten plek goed tot je doordringt. Toch vind ik dat over het algemeen de toon van het verhaal nogal negatief is en erg gefocust op de hoofdpersoon en minder op de personen om haar heen. Bij vlagen was het daarom zelfs wat somber en langdradig.
Zij heeft veel doorstaan en het was zeker niet gemakkelijk voor haar, maar het is jammer dat de leuke, positieve momenten, die er zeker ook waren, minder worden uitgelicht.