Woensdagvoorleestip: sla je mooie vleugels uit

Vlinderkind van auteur en illustrator Marc Majewski is een explosie van kleur en beweging. Je kunt de illustraties bijna niet afzonderlijk zien, omdat ze zo duidelijk in elkaar overvloeien en één geheel vormen. Dit is ook wat het verhaal maakt, want de weinige tekst die Majewski neerpent is duidelijk slechts als ondersteuning bedoeld voor de sprekende beelden. Het is een drukke bladspiegel, want overal wappert, slingert, krioelt, springt, rent en vliegt er wel iets. De kleur van de vlindervleugels zet mooi af tegen het groen van de natuur, maar is in het huis veel meer onderdeel van de ruimte, wat heel subtiel aangeeft dat het hoofdpersonage daar thuis is en thuis hóórt.

Dat is het belangrijkste thema van Vlinderkind, jezelf zijn. Marc Majewski schreef dit debuut gebaseerd op zijn eigen ervaringen als opgroeiende LHBTIQ+'er. Het resultaat is een invoelend verhaal dat de boodschap goed over weet te brengen zonder te lang stil te staan bij ellende. Het is een momentopname uit het leven van de jongen, een moment van tegenslag, het teruggaan naar huis bij de mensen die je liefhebben en weer met frisse moed de deur uit stappen. Zijn vader helpt door er te zijn, hem liefde te geven en een manier te bedenken om nóg meer zichzelf te zijn door een helm met antennes toe te voegen aan zijn vlinderkostuum.

Het is die liefdevolle basis die de jongen letterlijk en figuurlijk vleugels geeft, want hij is aan het eind van het verhaal weer zijn gewone sprankelende zelf. Als hij de pesters opnieuw tegenkomt, negeert hij hen en trekt hij zijn eigen plan, waardoor een van de kinderen met hem mee gaat doen en hij als vanzelf toch een vriend heeft gemaakt. Het afwerpen en vernietigen van de vleugels, om ze vervolgens opnieuw te maken en te repareren herbergt ook een mooie symboliek. Daar staat Vlinderkind bol van, en ook de volwassene kan niet anders dan met open mond bladeren, lezen, stil zijn en nadenken. Dit prentenboek is echt gemaakt voor die diepe impact.

Thema's

Anders zijn, acceptatie, zelfexpressie, pesten.

Leeftijd

Vlinderkind lees je voor vanaf vier jaar ongeveer. Er is in principe niets mis met dit prentenboek voorlezen aan jongere kinderen, maar zonder de houvast van een uitleggende tekst zullen de thema's voor hen nog te moeilijk zijn. Vanaf vier jaar gaan kinderen naar school en hebben ze niet alleen te maken met vriendjes, maar ook met hun plaats in de groep en groepsdruk. Bovendien beginnen ze vanaf vier jaar steeds meer besef van hun eigen 'ik' te krijgen en experimenteren ze graag om uit te vinden wie ze zijn. Daar sluit Vlinderkind prachtig op aan.

Hoe lees je dit voor?

Vlinderkind is een boek om over te praten. Spelen deze thema's bij jouw (voorlees)kind, dan zul je zien dat ze als vanzelf naar dit prentenboek toegetrokken worden. Ga daarom goed in op wat het verhaal vertelt en probeer te peilen in hoeverre je (voorlees)kind zich hierin herkent. Neem het aan de hand mee door de verschillende fases van verslagenheid, opgeven, tot jezelf komen, opkrabbelen en doorgaan.

Meer en leuker voorlezen begint bij de mooiste prentenboeken. Elke woensdag tippen Hebban en De Nationale Voorleesdagen een nieuw voorleesboek. Woensdag is voorleesdag!