Langdradig maar wat een plottwist

Ik vond het een heel luchtig boek om te lezen. Het is echt een feelgood romannetje met een vleugje geschiedenis over de Tower of London over.

Ik vond het wel een leuk aspect aan het boek dat de schrijfster zelf in de Tower of London woont en dus al haar kennis en ervaringen met ons kan delen. Dat maakt het toch net iets specialer.

In het begin en naarmate ik de helft van het boek naderde vond ik het nogal langdradig het verhaal. Altijd Maggie die naar haar werk gaat of dezelfde weg, dezelfde man tegenkomt. Vaak een nacht dronken thuiskomt. Haar baas en haar collega's die ambetant doen. Het viel een beetje in herhaling. Alleen dat soms Freddie opdook en het verhaal wat opfleurde. Hij verdween vaak waardoor het verhaal in zijn zelfde toon verder ging.

Tot ik opeens het einde van het boek naderde en nog zo een 80 bladzijden te lezen had kwam er ineens een plottwist die ik niet had zien aankomen. Vanaf toen wou ik het boek zo snel mogelijk uitlezen en zo snel mogelijk te weten komen hoe het afliep. Die plottwist heeft her verhaal veel beter gemaakt.

Ik vond het een goed boek door het einde van het boek en de plottwist maar in het begin van het boek mocht iets leer gebeuren. Ol het verhaal interessant te houden.