Pure Klasse

Ik vond dit echt een heel mooi boek. Dat zo mooi is geschreven, dat ik erop het einde zelfs tranen van in mijn ogen kreeg.

Het hoofdpersonage Stevie dat we door het verhaal volgen, wordt zo mooi neergezet dat je je helemaal in haar schoenen kan stellen en het kan meebeleven.
Je leeft zo mee met haar en bij elke bladzijde die je omdraait hoop je dat er iets zal terugkomen van haar geheugen van haar herinneringen met Nora.

Die plottwists op het einde zorgen er echt voor dat je wil verder lezen tot het einde en het einde laat je zeker niet in de steek. Zo een prachtig einde. Dat ik er tranen van in mijn ogen kreeg.

Ik vind het ook mooi hoe de relatie van Nora en Stevie doorheen het verhaal terug wordt opgebouwd en dat Nora stapje voor stapje de relatie terug brengt naar het punt van voor her ongeluk. Hoe delicaat het is omschreven en verteld maakt het verhaal des te mooier en hopelijk voor vele een hoopgevend verhaal.

Dit verhaal is een mooie weerspiegeling van liefde, hoop en vriendschap.