Het hart van de adelaar

Allereerst vond ik de cover van dit boek echt prachtig waardoor me dit ook meteen aantrok tot het boek. Een cover is ook een belangrijk aspect uit het boek.

Daarnaast vind ik het een heel origineel en uniek verhaal omdat ik nog nooit eerder zo een verhaal heb gelezen. Chapeau aan Emmelie dat ze dit bedacht en geschreven heeft. Iets over rebellen tegen een machthebber lees je wel meer. Maar niet op deze manier. Het aspect van de bewerkers maakte het verhaal op zijn eigen manier uniek.

Het begin van het verhaal ging heel goed. Ik was meteen mee met het verhaal. Je bent mee met het verhaal van Joana. Je wil mee te weten komen. Je wil weten hoe het met Joana afloopt en naarmate het verhaal vordert wordt het spannender en spannender tot aan de plottwist. Die ik ook helemaal niet zag aankomen. En toen was ik eigenlijk een beetje teleurgesteld . Het einde verliep zo snel. Scènes zoals het gevecht tussen Evan en Marcus mochten van mij veel uitgebreider beschreven worden. Nu vond ik precies dat er wat haastig overgegaan werd. Ze wordt bevrijd. Evan wordt gevangen genomen. En Marcus wordt koning. Maar daar komt het tot een climax die hele verhaal kan laten exploderen en dat miste ik.