Teveel raadsels...

C.J. Tudor weet hoe ze een boek succesvol op de markt moet brengen. Een krachtige titel, een originele cover en met een mysterieuze proloog zet ze direct de toon voor wat een spannend boek moet worden. Vakwerk.
Het verhaal ontwikkelt zich in korte hoofdstukken met korte zinnen, eenvoudige dialogen en af en toe een vleugje humor. Dit maakt het geheel vlot leesbaar. De verhaallijnen wisselen telkens tussen heden en verleden. Elk hoofdstuk eindigt met een raadselachtige opmerking of een triggerende vraag. Zo wordt er telkens een nieuw raadsel aan de puzzel toegevoegd.
Ik mis echter de diepgang die je van een echte thriller mag verwachten. Ik voel weinig verbondenheid met de personages of met het verhaal. Het ‘pakt’ me niet. Het is mager en oppervlakkig.
Het geheel is een aaneenschakeling van raadsels die als losse puzzelstukjes op je bord worden gegooid. De volledige puzzel krijgt zijn voltooiing niet omdat er teveel losse stukjes overblijven.
Een vlot lezend boek dat origineel en veelbelovend start met veel los opgebouwde spanning waarin het boek zichzelf nadien verliest.
Niets is wat het lijkt. Dit slaat zowel op de inhoud van het boek als op de superlatieven die over dit gehupte boek verschijnen.