Lezersrecensie
Een nieuwe favoriet!
Telkens als ik een nieuw boek van Esther lees, denk ik: dit is mijn favoriet. Na het (proef-)lezen van ‘Niet alles is wat het lijkt’ was ik opnieuw verrast. Esther is er weer in geslaagd om zichzelf te overtreffen en dat kon al bijna niet.
De karakteristieke ‘Stui-elementen’ zijn ook in dit boek aanwezig, maar toch weer anders. Esther leidt je met mooie zinnen, verrassende wendingen en prachtige, beeldende beschrijvingen door de wereld van Alexa. En wat voor wereld!
We krijgen een inkijk in het vakgebied van de windmolens, want daar is Alexa werkzaam als windturbine monteur.
En ik was onder de indruk van de mooie beschrijving van het vuurtoreneiland Sprogø en zijn bewoner Rik. Ik heb Rik in mijn hart gesloten.
Esther krijgt het steeds weer voor elkaar om levensechte personen neer te zetten, ook mensen met een ‘randje’. En juist dat zorgt voor ontroering. Daarnaast is er natuurlijk de nodige humor en empathie en Esther schuwt ook de zwaardere problematiek niet.
Ik heb weer genoten van dit veelzijdige, poëtische, complete verhaal, met niet te vergeten de kunstwerkjes van Rudi boven ieder hoofdstuk.
Ook al is dit boek op zichzelf staand, ik hoop toch dat Alexa en de anderen nog een keer terugkomen in een ander boek, omdat het vrienden zijn geworden.
En als ik nu langs een windmolen kom, kijk ik stiekem even omhoog of ik toevallig iemand zoals Alexa zie ☺️.
Dankjewel, Esther!
De karakteristieke ‘Stui-elementen’ zijn ook in dit boek aanwezig, maar toch weer anders. Esther leidt je met mooie zinnen, verrassende wendingen en prachtige, beeldende beschrijvingen door de wereld van Alexa. En wat voor wereld!
We krijgen een inkijk in het vakgebied van de windmolens, want daar is Alexa werkzaam als windturbine monteur.
En ik was onder de indruk van de mooie beschrijving van het vuurtoreneiland Sprogø en zijn bewoner Rik. Ik heb Rik in mijn hart gesloten.
Esther krijgt het steeds weer voor elkaar om levensechte personen neer te zetten, ook mensen met een ‘randje’. En juist dat zorgt voor ontroering. Daarnaast is er natuurlijk de nodige humor en empathie en Esther schuwt ook de zwaardere problematiek niet.
Ik heb weer genoten van dit veelzijdige, poëtische, complete verhaal, met niet te vergeten de kunstwerkjes van Rudi boven ieder hoofdstuk.
Ook al is dit boek op zichzelf staand, ik hoop toch dat Alexa en de anderen nog een keer terugkomen in een ander boek, omdat het vrienden zijn geworden.
En als ik nu langs een windmolen kom, kijk ik stiekem even omhoog of ik toevallig iemand zoals Alexa zie ☺️.
Dankjewel, Esther!
2
2
Reageer op deze recensie
