Het gelukkigste meisje ter wereld

...
Ani is gesloten, speelt een rol en vertoont weinig tot geen empatische trekjes. Ze zijn er wel maar blijven doorgaans goed verborgen achter de façade die ze heeft opgebouwd. Het hoofdpersonage heeft dus geen innemend karakter, maar toch kruipt haar verhaal beetje bij beetje onder je huid. Het is immers een menselijk verhaal. Eentje waarin fouten worden gemaakt en dat steeds op een scherp randje balanceert. Diezelfde omschrijving gaat ook deels op voor dit boek.