Lezersrecensie
Het stille zusje
Sommige boeken zijn zo indrukwekkend dat ze je bijna omver blazen. Andere zijn vermakelijk of ontspannend én dan zijn er ook nog de boeken waarvan je na het lezen eigenlijk niet goed weet wat je erover moet zeggen. ‘Het stille zusje’ hoort voor mij in die derde en laatste categorie.
Zelf zou ik dit boek niet snel uitkiezen, maar vermits ik het onverwachts in handen kreeg wilde ik het uiteraard wel een kans geven. Door af en toe risico’s te nemen ontdek je soms immers verborgen parels.
Jammer genoeg was dat niet het geval met dit boek. Het duurde bijvoorbeeld al een tijdje vooraleer ik echt in het verhaal zat. In het begin vroeg ik me vooral af of dit een heruitgave was vermits het verhaal naar mijn mening vrij ‘oud’ aanvoelde. Naar het einde toe steeg gelukkig zowel het tempo als de spanning in beperkte mate. Desalniettemin wist ik al vrij snel hoe het in elkaar zat, dus ik stevende niet op een verrassende ontknoping af.
Daarnaast voelde ‘Het stille zusje’ ook een beetje onwerkelijk aan. Niet door het bovennatuurlijke aspect – dat vond ik net een pluspunt vermits dit het verhaal nog een bijzonder tintje gaf. Wel door het feit dat ze na het overlijden van hun moeder bij hun vader gaan wonen die verblijft in een tipi in een gehuurd veld. Afgezonderd, zonder enige vorm van luxe en volledig terugvallend op de natuur.
De volwassenen in dit boek spelen een vrij beperkte rol vermits beide zusjes op hun eigen manier de waarheid aan het licht willen brengen. Een beetje zoals de onverzettelijke Flavia de Luce of Veronica Mars. Ik had echter ook het gevoel dat sommige personages niet helemaal werden uitgewerkt terwijl het aanvoelt alsof dat oorspronkelijk wel het plan was (Pastoor Mike bijvoorbeeld, maar ook agent Santos, …)
Het hangt er dus een beetje vanaf wat je juist van dit boek verwacht. Als je het leest terwijl je een spannende thriller verwacht dan kom je een beetje bedrogen uit. Wat je er echter wel zal vinden is een verhaal over een ontwrichte familie waarin oorspronkelijke twijfels overgaan in een schijnbaar onverwoestbare loyaliteit en de strijd om iemands onschuld te bewijzen terwijl niemand lijkt te willen luisteren. Geen slecht boek maar ook geen boek voor mij.