Zoals Myriam schrijft was het idee inderdaad goed, maar daar is naar mijn gevoel ook alles mee gezegd. Het boek kon me totaal niet boeien. Het zit volgens mij als los zand aan elkaar en de beschrijving van de twee hoofdpersonen is niet goed uitgediept. Wel leuk is de beschrijving en de rake opmerkingen van het dochtertje van de twee 'kemphanen'. Dit kind heeft feilloos door wat er met haar ouders aan de hand is.

Reacties op: Recensie Een vreemdsoortig onheil