Advertentie

Het boek ‘Ten dode opgeschreven’ of in het Engels ‘Good as dead’ van Mark Billingham
Gaat over een man wiens zoon naar zijn geloven onterecht in de gevangenis is gekomen en geen zelfmoord heeft gepleegd zoals het hem werd verteld. Omdat de zaak werd afgesloten gijzelt de Pakistaanse Kioskuitbater 2 toevallige klanten in zijn winkel om zo de politie zo ver te krijgen om de zaak terug te openen en de waarheid te achterhalen over wat er met zijn zoon is gebeurd. De rechercheur die op de zaak wordt gezet op verzoek van de uitbater komt er al snel achter dat de man gelijk heeft, en het wordt een race tegen de klok om bewijzen te vinden.


Ten dode opgeschreven is het tiende boek van de reeks met rechercheur Tom Thorne als hoofdpersonage. Doordat Tom al zoveel heeft meegemaakt in de vorige boeken merk je als lezer dat er regelmatig referenties komen naar gebeurtenissen die eventueel uit vorige boeken komen. Dit maakt je zeker nieuwsgierig naar de rest van de boeken uit deze reeks.


Het boek is zeer snel geschreven en dit komt dan ook meteen tot uiting in de tweeënzeventig verschillende hoofdstukken en kleinere hoofdstukjes. In deze verschillende delen van het boek verspring je constant van perspectief. Je wisselt van Thorne, die druk bezig is met de zaak proberen op te lossen naar de benauwde situatie van de gijzelnemers, hierdoor is het boek een echte rollercoaster om te lezen. Als je je bedenkt dat alle tweeënzeventig hoofdstukken van de boek zich aspelen in een periode van om en bij de 3 volledige dagen is het misschien eerder vreemd dat het boek, dat meer dan 400 pagina’s telt toch helemaal niet traag aanvoelt om te lezen.




Billingham is naar mijn mening, en ondanks slechts 1 van zijn boeken gelezen te hebben een hele sterke schrijver op vlak van ontwikkeling en beschrijving van personages. Doordat ik in het einde van de serie ben beginnen lezen heb ik wel een beetje spijt dat ik de vroegere gebeurtenissen in het leven van Thorne nog niet heb kunnen meemaken en dus ook niet kan weten of deze gebeurtenissen hem hebben gemaakt tot de persoon die vandaag is; ook al zou ik dit soort van sterke ‘charachter development’ zeker verwachten van een schrijver als Billingham; ben ik hier zeer nieuwsgierig en is het best mogelijk dat mijn volgende boek dan ook door deze man geschreven zal zijn.



Als je dieper over het boek en het verhaal gaat nadenken vind ik dat er zeker een vorm van maatschappijkritiek in zit. Billingham geeft naar mijn mening kritiek op hoe nietig de man in de straat kan zijn tegenover het gerecht, de politie,... en tot welke drastische maatregelen hij kan moeten overgaan om toch zijn stem te laten horen en gerechtigheid te laten geschieden. Doordat het boek zo realistisch geschreven is en er veel andere hedendaagse maatschappelijke thema’s in voorkomen wordt deze kritiek nog net iets duidelijker.


Over het algemeen vond ik het zeker één van de betere actiethrillers die ik al heb gelezen. Ook al heeft het boek 400 paginas zou ik het zeker aanraden aan de niet-lezers onder jullie. Dit heeft niet alleen met het ijzersterke verhaal, de nagelbijtend spannende schrijfstijl of de prachtige ontwikkeling van de personage’s in het boek te maken. Het heeft zeker ook te maken met het feit dat je gemiddeld om de 5 à 6 pagina’s een titel of tussentitel ziet staan. Het zien van deze titels geeft je het psychologisch voordeel dat je denkt dat je heel snel vooruit aan het gaan bent in de boek en hierdoor versnelt de gehele leeservaring. Al bij al: een aanrader!




Reacties op: Ten dode opgeschreven