Eindelijk weer eens een boek waarbij ik van begin tot eind geboeid was, vooral bij de laatste 100 pagina's is het boek gewoon niet weg te leggen, ik moest weten hoe het afliep. Hoofdpersoon Karine word geweldig neergezet, ik voelde helemaal met haar mee, voelde haar frustraties. Het einde van het boek is bevredigend, je blijft niet met vragen zitten zoals bij sommige boeken weleens het geval is. Ik heb ervan genoten!!

Reacties op: Vergeten grond boeit van begin tot eind