Advertentie

Het boek gaat over een getrouwd koppel dat tijdens de geboorte van hun kindje, 8 jaar geleden, het kindje verloren hebben. Sindsdien worstelt Geniver heel hard met haar gevoelens en kan ze het kindje moeilijk loslaten. Art, haar echtgenoot, heeft een bedrijf dat goed draait en die probeert zijn leven verder te zetten. Op een dag staat er een onbekende vrouw voor de deur die beweert dat het kindje nog leeft. De vrouw is de zus van de vroedvrouw die er bij de geboorte bij was, maar de vroedvrouw zelf is gestorven en kon het geheim niet verzwijgen op haar sterfbed. Geniver gelooft haar niet maar toch gaat ze op zoek naar bewijzen. Langzaam maar zeker beginnen de puzzelstukjes in elkaar te vallen.


Interpretatie:
Het is een psychologische thriller die wordt verteld vanuit het standpunt van Geniver. Doorheen het boek vindt ze bewijzen die in haar ogen echt zijn maar heel haar omgeving denkt dat ze dingen gelooft die niet waar zijn. Omdat je het meemaakt vanuit de ogen van Geniver begin je jezelf de vraag stellen of je mee paranoïde aan het worden bent. Ook door het feit dat Geniver een hele tijd depressief is geweest, komt ze over als een labiel persoon. Je stelt niet alleen de mensen die eventueel met de verdwijning te maken kunnen hebben in vraag, maar ook Geniver zelf.

Ik vind al de personages ontzettend sterk uitgewerkt, niet enkel de hoofdpersonages Geniver en Art maar ook de andere personages uit het boek. De schrijfster zorgt er ook voor dat je mee nadenkt over de mogelijke dader en de complotten die er zouden kunnen gevormd zijn. Ze zet je vaak helemaal op het verkeerde spoor zodat je terug van nul af aan kan beginnen. Vaak lijkt het ook dat heel de zoektocht voor niets geweest is.

Het is een chronologische structuur met af en toe flashbacks naar het verleden. Vooral dan over de periode toen ze net haar kindje ‘Beth’ verloren heeft. Ook heeft ze geregeld dromen over hoe het kindje er zou uitzien, op die manier zorgt de schrijfster er ook voor dat de lezers zich nog meer verbonden voelen met Geniver en het kind.

Tussen de hoofdstukken zijn er ook cursief gedrukte teksten die als een rode draad doorheen het boek lopen. Het blijft een mysterie tot het einde en zorgt ook mee voor de spanningsopbouw. De spanning wordt geleidelijk aan opgebouwd en vaak eindigen de hoofdstukken met een cliffhanger. Dat zorgt er dan weer voor dat je steeds wil blijven verder lezen. Het boek eindigt ook erg spannend en het geeft je stof tot nadenken.

Ook denk ik dat er een boodschap in het boek zit en dat is namelijk dat je nooit iets mag opgeven waar jezelf in gelooft, ook al denkt iedereen van je omgeving er anders over. Ook wil de auteur denk ik nog meegeven dat niet alles om geld draait en dat liefde overwint.

Ik vond het een heel goed boek omdat je zelf mee de kans krijgt om op ontdekking te gaan. Vanaf je in het boek begonnen bent, is het heel moeilijk om er ook mee te stoppen want je wordt er helemaal door meegenomen. Je vraagt jezelf de hele tijd af wie er gek aan het worden is en wie het nu gedaan zou hebben als het kind nog zou leven.
Ook op internetsites zie ik enkel positieve commentaren verschijnen en gemiddeld 4 sterren scores. Ook collega-schrijvers zijn positief over hoe het boek uitgewerkt is zoals bijvoorbeeld S.J.-Watson.

Reacties op: Sluit mijn ogen- Sophie McKenzie