Een prachtige aanwinst voor Nederlandse fantasieboeken!

-Review: Helende bladeren, Claudia Boon-

Waar gaat het boek over:
Honderden jaren geleden werden Terram en de draken gered van de duisternis door een groep helden. De duisternis had flinke schade aangericht waardoor de aardedraken nu bijna allemaal uitgestorven zijn. Eén is er nog in leven; Nepheda de laatste aardedraak. Echter gaat haar gezondheid langzaam achteruit, en Sanct Solix, haar beschermer, maakt zich grote zorgen. Wanneer een boerenmeisje genaamd Eilika, een aardedrakenei vindt, bloeit er nieuwe hoop op voor de draken van Terram. Helaas blijft haar vondst niet onopgemerkt, en loert er uit alle kanten gevaar. Met haar beste vriend en een groep bondgenoten reist ze door Terram om het ei uit te laten komen. Maar kan ze iedereen wel vertrouwen met deze zware taak? De enige die met zekerheid aan haar zijde staat is Sanct Solix en Eilika is dan ook vastbesloten om het drakenei naar hem toe te brengen. Maar als een nieuwe magiër hun pad kruist, ontstaat er verwarring over wie het drakenei nu eigenlijk écht hoort te bezitten. Zullen ze samenwerken of zijn er ook verraders in hun midden?

Het hele boek heeft een beetje sprookjesachtige vibes maar met actie en avontuur erin. De wereld waarin je induikt als dit boek leest, is erg fantasievol met vele culturen en magie.

Door dit boek heen voel je verschillende emoties van blijdschap naar spanning en naar verdriet.
De karakters zijn stuk voor stuk compleet uniek en van sommige ga je van houden en anderen kan je je soms aan irriteren, maar hierdoor voelen ze wel echt aan.

Ik ken niet zo heel veel draken fantasie boeken van eigen bodem en daarom vind ik het hartstikke leuk dat dit boek er is.
Ik ben mega benieuwd naar deel 2!!

Ik geef dit boek 5/5 sterren!