Prachtige schrijfstijl en een mooi verslag van een huis & zijn bewoners

Voor de opleiding die ik volg, moet ik ook een literatuuranalyse maken, en dit boek is door de docent uitgekozen. In eerste instantie vond ik dat echt niet fijn, want ik hou helemaal niet van oorlogsverhalen. Dit is dan ook een boek dat ik nooit voor mezelf zou uitkiezen en ik begon dan ook met weerstand te lezen. In eerste instantie werd die weerstand alleen maar bevestigd. De eerste hoofdstukken gaan over de vroege jeugd van Willem Verhulst en zijn doorspekt met Vlaamse taal en uitdrukkingen (waarvan ik sommige niet begreep), en ik vroeg me echt af waarom ik dit aan het lezen was (terwijl ik stiekem echt al werd geraakt door de dingen die Willem heeft meegemaakt in zijn jeugd).
Maar al snel wist Stefan Hertmans mijn weerstand volledig te doorbreken door zijn prachtige schrijfstijl, die nergens zwaar wordt.
Ontzettend mooi hoe hij verschillende tijdlijnen met elkaar verweeft, alsof je in het huis aanwezig bent en de twee verschillende tijden over elkaar heen geprojecteerd ziet in de ruimtes. Hij velt nergens zelf een oordeel over de zaken die hij in zijn boek beschrijft en hij weet een moeilijk onderwerp heel toegankelijk te vertellen.
Het was uiteindelijk een waar genoegen om dit boek te mogen lezen. Echt, een prachtig boek, heel mooi taalgebruik en een mooi verslag van een huis en zijn bijzondere bewoners.
Nu nog die analyse gaan maken... ;-)