Had meer ingezeten

Het thema van de gestolen kinderen is uitermate boeiend. Tijdens en lang na de Spaanse burgeroorlog werden kinderen kort na hun geboorte weggenomen van de eigen ouders en doorverkocht aan mensen, die het regime steunden. Dit boek verhaalt over de zoektocht van één van die kinderen. Hoe reageert hij op het bericht dat ook hij een van de gestolen kinderen is en vindt hij zijn eigen ouders terug?

Het kostte me een dag om het boek uit te lezen en niet omdat het zo boeiend geschreven was. Integendeel: het principe show, don't tell is aan deze schrijver niet besteed. Het is beschrijvend, erg beschrijvend. Zo erg zelfs dat ik meermalen heb gecheckt of ik nu fictie las of een verslag van een daadwerkelijke zoektocht. Voor fictie leek het te veel op een (nog steeds niet goed geschreven) verslag. Voor een verslag was het te veel fictie. De relatie met zijn vrouw komt meermalen aan bod, maar is bedroevend slecht uitgewerkt. De zoektocht zelf - komt eerst niet op gang, want hij wil er niet aan - eindigt met veel te veel toevalligheden die precies in elkaar passen. Ontbrak het aan voldoende kritische proeflezers? Had ingrijpen van de redactie onvoldoende resultaat? Ik weet het niet, maar dat het thema beter uitgewerkt had kunnen worden, ben ik absoluut van overtuigd.