Beer is mooi en mysterieus.

Het verhaal BEER draait om Ingmar. Ik schat hem zo in de veertig qua leeftijd. Door een weddenschap met zijn 2 studievrienden Brian en William, gaan zij met een gids op berenjacht. Door het heuvelachtige landschap en ook dichte bossen van New Brunswick, oost-Canada. Een gebied met een unieke en koloniale geschiedenis. Dit laatste komt mede tot uiting, door de 2e verhaallijn, die over Ingmar in zijn kinderjaren gaat. Tijdens de berentocht gaan zijn gedachten terug in de tijd. Naar zijn grootvader die hem belangrijke dingen bijbracht over de natuur. Als ook over de vriendin van zijn opa: Mary. Zij was een wijze dame uit de indiaanse cultuur, met bijzondere gebruiken en voorwerpen die ze bewaarde. Voorwerpen uit een vergeten cultuur.

Ook de gids Bineshii heeft zijn roots in deze vergeten cultuur. Hij kent het woud en beweert dat er heel wat beren rondlopen, die zich zullen laten schieten door de gichi-mookomaan. De blanke man. Bineshiiis een Anishinaabe-indiaan en is mogelijk 50 jaar. Zijn leeftijd is niet goed zichtbaar. De vrienden zijn aan hem overgeleverd, want zonder gids komen ze dit bos nooit meer uit.

Deze eerste kennismaking met de schrijfstijl van Nellie Mandel is bijzonder. Ze gebruikt een aparte schrijfstijl en houdt ook erg van het woordje “veeleer”. In begin leest het nog niet echt vloeiend, moet ik zeggen. Maar hoe meer je het verhaal in komt, hoe beter het gaat. Mogelijk komt het ddor een vleugje Vlaamse zinsopbouw.

~Zelfs nu gevangen in een woud, mogelijk opgejaagd door een gewonde noozhe-makwa, wil hij deze omgeving beter leren begrijpen. Hij wil deze splinter in het universum proberen te vatten, vooraleer dit allemaal voorgoed verdwijnt, vooraleer alle kennis en ervaring van oude culturen aleen maar te vinden is in boeken die nauwelijks nog worden gelezen. ~

Hoe verder we lezen, hoe dieper de vrienden het bos in gaan. Ze moeten alle vertrouwen hebben in de gids. Deze gids praat veelal in raadsels. Op hun vragen krijgen ze niet direct een antwoord. Bineshii raadpleegt geen kompas, hij begeleid hen op gevoel. En met eerbied voor de natuur en zijn eigen wetten.

De wisselperspectief van het heden en verleden geeft het verhaal meer diepgang. Wat heel leuk is. De cultuur komt zo op een belangrijke plek. De auteur weet de zaken goed met elkaar te verbinden en heeft een mooi verhaal geschreven. Maar op zo een manier dat er ook nog voldoende overblijft voor de verbeelding van de lezer.

Conclusie

Nellie Mandel schreef met het korte verhaal dat Beer heet een bijzonder en mysterieus verhaal. Op sommige momenten zou je het magisch kunnen noemen.

Beer is een mysterieus verhaal over oude culturen en de geheimen van de natuur.

Waardering 3,5 sterren voor dit woudmysterie!

Groetjes, Annette