Een leven zo ver is mooi, maar te volledig; ik voelde de spark niet.

Een leven zo ver speelt zich af in West-Australië. Het land zelf was een strafkolonie vanaf 1788. In de loop der tijd werden er zes koloniën opgericht. Waaronder Zuid-Australie. In 1901 werd Australië een zelfregelend deel van het Britse rijk.

De familiesaga 'Een leven zo ver' verdient een goede intro

Dit tweede vertaalde boek van M.L. Stedman draait om een familie met een schapenboerderij in West-Australie. Het was een bloeiende industrie en na de 2e WO beleefde de wolindustrie een gouden eeuw met recordprijzen. De zgn 'pound for a pound'. De boerderijen liggen zeer afgelegen en bevatten zeer grote stukken land. Op zo een farm leefde de familie MacBride.

Het is 1958 als er drie MacBrides in de Bedford stappen om een ritje te maken, ze zitten naast elkaar in de mooie truck; de instructie " Nooit te stoppen voir ern kangarie" wordt genegeerd. Een fataal ongeluk ontstaat. Alleen zoon Matt, 17 jaar, overleeft het ongeluk in the outback van West-Australië. Zo begint "Een leven zo ver". Moeder Lorna blijft achter met zoon Matt, dochter Rosie en een groot goedlopend bedrijf. Matt moet flink herstellen. Op een regenachtige avond gebeurt er iets, wat Matt zijn hele leven als groot geheim bij zich zal moeten dragen.

Verrassende schrijfstijl
Een schrijfstijl maakt of breekt een boek. Tenminste..voor mij als lezer wel. Ik houd van mooie en meeslepende zinnen en niet te wollige teksten. Voor dit boek kreeg ik een koude douche. Op pagina 1 begint het autoritje, echter vele pagina's later begrijp je,als lezer wat er is gebeurt. Stedman maakt gebruik van de alwetende verteller in het begin van elk hoofdstuk. Het leest als een voice-over of de stem uit Bridgerton. Iemand die alles verrelt - over Australie, de schapen, de families, ed- en ook alles aan je uitlegt. In zeer veel details en uitgebreide zinnen, neemt Stedman de lezer mee. Wat tot gevolg heeft dat het zoveel "extra" krijgt, dat je soms even de weg kwijt bent.

Erg filmisch, het leest als een Netflix-serie
Een weg te ver' leest als een film, eerder een serie zoals Yellowstone. Mogelijk zou het ook beter uit de verf komen, als een serie. Het is een familiesaga en beschrijft de jaren vanaf Matt zijn jeugd, tot rondom zijn vijftigste jaar. Met alles wat er omheen hangt. Het boek bestaat uit 3 delen en maakt zo de stappen in de tijd.

De personages worden goed neergezet. Het zijn er best veel, maar Matt en Rosie zijn toch wel de echte sterren van het boek. Liefde, familie, vriendschap, fatale gebeurtenissen en grote geheimen druppelen als thema door de hoofdstukken heen. Matt heeft het zwaar en dat lijkt iets wat terug komt in zijn hele leven. De wolindustrie veranderd en ook dat zal Matt moeten managen. Er ligt veel op zijn schouders. Wat een goed beeld geeft van die tijd.

Conclusie & waardering 3 sterren
Niet vaak heb ik een haat-liefde verhouding met een boek. Het is een combi van de Australische serie Flying Docters en Yellowstone. Hard werken met een bedrijf dat onder druk komt te staan en het gezellige en ook nieuwsgierige..uit de Dokters-serie. Met al zijn diverse karakters en eigenaardigheden.

Het mooie aan het boek is de familie MacBride, de leuke dialogen en de mooie geschiedens van Australië. Minder vind ik de schrijfstijl, de ellenlange beschrijvingen..die het zeer langdradig maken. De alwetende verteller, die als een voiceover zijn verhaal doet. Waardoor het verhaal op een afstand blijft, en niet bij jou als lezer binnenkomt. Ook niet aan het einde. Ik voelde het niet..de sparks en enig kippenvel.

Een leven zo ver is mooi, maar te volledig; ik voelde de spark niet.

Groetjes, Annette
Birdy's Boeken