Flut

Wat een vreselijk boek. Eén nogal drukke verhaallijn met wat nodige onderdelen die er als bijna verplicht in moesten. Het boek deed me denken aan de vervolgverhalen van jaren geleden in de Margriet. “Angelique” is een titel die me onmiddellijk te binnen schiet. De schrijfster belicht heel veel van de vrouwelijke kant; niks mis mee en de vrouwen weten hun mannetje te staan. Ze vallen niet meteen voor de blauwe ogen etc. Maar nergens gaat het verhaal dieper dan het winters uitzicht op een bevroren meer of de tranende van een moeder die een conflict heeft met de weggelopen zoon of dochter.
Ik wilde dit boek , of in ieder geval iets van Melissa da Costa lezen om te proberen te begrijpen waarom haar verhalen zo’n hit zijn bij lezers in Europa. Ik ben er niet helemaal achter, maar ik zie wel in dat dit geen boeken zijn waar je veel moeite voor moet doen om ze uit te lezen. Behalve misschien dat mijn ogen de neiging hadden om bij gebrek aan spanning dicht te vallen. Het is romantiek die de boventoon voert, een gelukkig einde (verklap ik nu iets?) en sterke vrouwen die het allemaal toch maken.