Recensie – Open Einde van Anne Norvan

Open Einde begon voor mij als een erg interessant en veelbelovend verhaal. Vanaf de eerste hoofdstukken werd ik meegenomen in het leven van Miriam, de hoofdpersoon, en ik leefde oprecht met haar mee. De thema’s die Anne Norvan aansnijdt, zoals worsteling met jezelf, relaties, vergeving en zingeving, zijn voelbaar aanwezig en raakten me ook daadwerkelijk.

Naarmate het verhaal vorderde, kreeg ik echter steeds meer het gevoel dat het boek/novelle haast had. Er moet veel verteld worden in relatief weinig hoofdstukken, waardoor sommige gebeurtenissen en ontwikkelingen weinig ruimte krijgen om echt te landen. Vooral het laatste hoofdstuk voelde voor mij afgeraffeld: daarin wordt ineens heel veel informatie en uitleg “gedumpt”, wat het geheel minder subtiel en minder krachtig maakt. Het voelde alsof het verhaal oorspronkelijk langer is geweest en dat er te veel is geschrapt. Dat vind ik jammer, want met meer ruimte had het boek nog veel meer diepgang kunnen krijgen.

Wat ik wel erg sterk vond, is de boodschap van het boek/novelle. Die is duidelijk aanwezig en blijft hangen. Ook de schrijfstijl draagt hier positief aan bij: Anne Norvan schrijft toegankelijk, met eenvoudige woorden die voor iedereen goed te begrijpen zijn. Dat leest prettig en zorgt ervoor dat je makkelijk door het verhaal heen gaat. Ik kwam slechts één kleine spelfout tegen, wat natuurlijk jammer is, maar zeker niet storend genoeg om afbreuk te doen aan het leesplezier.

Halverwege het boek/novelle speelt het geloof en de relatie met God een steeds grotere rol. Dat is inhoudelijk goed uitgewerkt en past bij de ontwikkeling van Miriam, maar persoonlijk had ik dit graag iets eerder geweten. Op de achterkant van het boek wordt dit niet heel duidelijk benoemd, en dat kan voor sommige lezers een verrassing zijn.

Al met al vond ik Open Einde een goed en gevoelig verhaal met sterke thema’s en een prettige schrijfstijl. Ik heb meegeleefd met Miriam en voelde de emotionele lading van het boek/novelle. Tegelijkertijd blijft voor mij het gevoel hangen dat het geen volledig afgerond verhaal is. Met meer pagina’s en meer ruimte voor verdieping had dit boek voor mij nog sterker kunnen zijn. Juist omdat de basis zo goed is, voelt dat als een gemiste kans.