Sprankelende, meeslepende en verrassende feelgood roman

Nathalie Windhorst debuteerde in 2024 met het eerste deel van haar vierluik De Utrechtse School, Reisgenoten bij uitgeverij Loft Books. Inmiddels is in november vorig jaar het derde deel Buurtgenoten verschenen. Aangezien ik sinds Reisgenoten helemaal weg ben van deze waanzinnige serie kon ik niet wachten tot ik eindelijk aan het nieuwste deel kon beginnen. Lees met me mee wat ik ervan vond...

Buurtgenoten bestaat uit 5 delen die onderverdeeld zijn in korte hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Wieger en Manon. Het verhaal gaat natuurlijk van start met een Spotify playlist behorende bij dit deel, aangezien muziek een niet te missen element is van de serie. Buurtgenoten speelt zich verspreid af over de maanden februari tot en met augustus 2023 en gaat direct weer oud en vertrouwd - typisch Nathalie - van start waardoor ik er meteen weer helemaal in zat.

Nathalie Windhorst heeft een levendige, empathische maar ook humoristische schrijfstijl. Een fijne mix van gevoeligheid in de vorm van teder- en kwetsbaarheid naar speels- en ondeugendheid, hoe ze van luchtig naar serieus weet te gaan is heel knap, waardoor je het ene moment zit te gniffelen van het lachen en het volgende moment een traantje van ontroering moet wegpinken. De manier waarop ze met woorden speelt is ook echt heerlijk. Hierdoor blijf je lezen en is ook dit deel wederom puur genieten.

'Je laat je levensgeluk toch niet afhangen van wat de buren ervan vinden?'

In Buurtgenoten staan Wieger Aalbers (27) en Manon Nieuwenhuis (40) centraal.

Wieger studeerde net als zijn moeder rechten en heeft de reisgenen van zijn ouder overduidelijk niet geërfd. Tot zijn twintigste woonde hij met zijn ouders overal en nergens verspreid over de wereld. Toen hij nieuwsgierig werd naar zijn Nederlandse roots, pakte hij zijn spullen en vertrok naar Utrecht, de plek waar zijn oma Gerda woont - zijn enige familie in Nederland. Zeven jaar later is Utrecht zijn thuis en de plek waar hij al het langst van ooit heeft gewoond.

'Ik heb het niet over je lul, gast. Maar over je hart.'

Sinds twee jaar woont Wieger in hetzelfde oude schoolgebouw als zijn buurtgenoten Hazel, Abel en Melle met wie hij een innige vriendschap heeft opgebouwd. Hij is advocaat arbeidsrecht bij het kleine advocatenkantoor Den Hartog en Meulman Advocaten in de Utrechtse binnenstad, waar hij het tot grote frustratie van zijn vader prima naar zijn zin heeft. Regelmatig kruist zijn blik die van zijn knappe overbuurvrouw die hij enkel van gezicht kent. Een jaar geleden was hij er onbedoeld toeschouwer van toen haar huwelijk knapte.

'Maar dat is een moeder! Wat moet jij nou met een moeder, Wieger?'

Overbuurvrouw Manon is net veertig jaar en woont sinds acht jaar aan de overkant van het Utrechtse schoolgebouw. Ze is architect en doet haar werk met veel toewijding en passie. Een jaar geleden kwam haar leven onverhoopt op zijn kop te staan toen haar partner Thomas haar en hun tweeling - zoon Linus en dochter Rikke van nu zeven jaar oud - verliet voor een andere vrouw. Sindsdien staat ze er alleen voor en voedt de kinderen grotendeels in haar eentje op. Ze voelt zich eenzaam en komt nauwelijks de deur nog uit sinds haar leven bestaat uit werken, zorgen voor de kinderen en slapen, op repeat.

Beste vriendin Angela vindt het tijd voor lol en plezier in Manons leven en introduceert haar in de wereld van Tinder. Maar Manon is helemaal niet op zoek naar een nieuwe relatie en al helemaal niet naar een stiefvader voor haar kinderen, bovendien hebben de acties van Thomas haar niet bepaald zelfverzekerder gemaakt. Ze laat zich overhalen om aan haar eigen geluk te werken en is de app op haar telefoon vijf minuten later alweer vergeten. Ze heeft toch helemaal geen tijd voor al dat tindergedoe?

'Ongetwijfeld heeft Wieger inmiddels geconcludeerd dat een veertigjarige gescheiden vrouw veel te veel gedoe met zich meebrengt. Daar heeft hij vast zijn andere Tinderdates voor.'

Terwijl ze druk bezig zou moeten zijn met haar bouwtekeningen voor de transformatie van een leegstaande kerk in een luxueus restaurant, wordt ze met enige regelmaat afgeleid door haar aantrekkelijke overbuurman, die op zijn beurt nogal geïntrigeerd is door zijn knappe buuf. Wanneer hij haar op Tinder ziet verschijnen weet hij het wel, maar ziet zij een match met de dertien jaar jongere player ook zitten? Wieger heeft zijn zinnen op haar gezet en gaat ervoor.

'Als ik bij de toiletten ook nog eens een moeder tegenkom van een jongetje uit de klas van Linus, ben ik keihard terug in de wereld van een veertigjarige gescheiden vrouw die danst op hits uit de tijd dat Wieger nog maar net geboren was.'

Wieger de man van de pleziertjes en de oppervlakkige onenightstands, die erom bekend staat niet op vastigheid te zitten wachten - hij wil enkel de lusten, niet de lasten - verveeld zich snel en heeft avontuur nodig in zijn leven. Gaat juist hij zich begeven in een totaal nieuwe wereld met een vrouw die zich in een hele andere levensfase bevindt dan hij? Durft zij überhaupt nog ooit een man toe te laten in haar leven na alles wat ze heeft meegemaakt? En is casual wel iets voor haar?

'Liefde is niet makkelijk, lieverd. Geef niet zomaar op. Zo vaak komt het niet voor dat we verliefd worden. Vecht voor je wijffie als je denkt dat zij het voor je is.'

Lukt het hem om haar te bewijzen dat hij meer dan een oppervlakkige eikel is? En haar haar ingewikkelde leven voor heel even doen vergeten en te laten voelen dat ze leeft? Weet zij op haar beurt een frisse wind in zijn leven te brengen? En Mister Onenightstand te bekeren? Of is ze slechts één van zijn vele projecten als vrouwenverslinder?

'Een afstand van niets, en toch voelde het vaak onmogelijk ver.'

Sinds Reisgenoten ben ik fan van De Utrechtse School serie van Nathalie Windhorst. Ieder deel is anders en uniek in zijn soort. In het dankwoord schrijft Nathalie dat het even wennen was om vanuit een veertigjarige vrouw te schrijven in plaats vanuit de jongere personages uit de eerste twee delen. Nou daar is niets van te merken hoor, misschien weet ze zich hierin zelfs nog wel beter in te leven. De verslavende werking die Wieger en Manon op elkaar hebben, heeft het verhaal ook op mij. Deze is echt weer totaal anders dan verwacht, maar toch weer echt typisch Nathalie. Zij beheerst als geen ander de kunst om verhalen en personages op papier tot leven te brengen, zo knap. Ik was al enthousiast over de serie, maar ik word alleen maar enthousiaster, het wordt alleen maar mooier en mooier en dat is alleen maar heel erg knap dat ze het niveau weet vast te houden, want dat is het gevaar van een serie - sommige series verliezen de kracht van het verhaal - en als je dan blijft verrassen en boven het verhaal weet uit te stijgen, dat is echt meesterlijk.

Levendige, speelse, meeslepende verhaallijnen met een diepere onderlaag. Waarin Nathalie een age gap - een groot leeftijdsverschil binnen een relatie en een populair onderwerp vandaag de dag om over te schrijven - op mooie wijze door het verhaal heen weet te verweven. Een dertien jaar oudere vrouw die haar leven al dacht opgebouwd te hebben en haar gezin compleet dacht te hebben en een jonge(re) man die de wereld nog aan het ontdekken is. Met gevoelige thematiek - zoals familie, scheiden met kinderen, gebroken gezinnen en co-ouderschap, verlies, teleurstelling en loslaten - inlevend, emotioneel en teder geschreven. Een stukje hardheid van het leven wat op zeer realistisch wijze beschreven is. Windhorst verstaat de kunst om binnen het verhaal te switchen van luchtig naar serieus en weer terug. Ze speelt met woorden waardoor het verhaal naast ontroerend ook hilarisch, ondeugend, speels en uitdagend wordt. Verrukkelijke, ongemakkelijke scenes en heerlijke grappige conversaties - ook met de kinderen, geweldig stel - en de onderlinge irritaties en het vingerwijzen naar elkaar. Een complex liefdesverhaal en levensgeluk met onverwachte verrassende elementen. Een mooie liefdevolle ontdekkingsreis die je verder laat kijken dan het geijkte pad. Zo puur, teder en kwetsbaar, ontroerend, zielig en emotioneel - ik heb het echt niet droog kunnen houden - maar ook speels, uitdagend en gewaagd, liefdevol en passioneel. Grappig en romantisch, wederom op en top genieten met een prachtig en typisch Nathalie einde van het geweldige verhaal. Ik kijk met smart uit naar deel vier - Kamergenoten - waarin Melle centraal zal staan en waarvoor ze al een opzetje maakt in dit deel.

Levensechte, totaal verschillende, kleurrijke personages. Wieger en Manon, echt zo teder, grappig en passievol. Weinig raakvlakken op het eerste oog, maar zo leuk samen samen. Architect Manon, een stijlvolle maar oververmoeide, gescheiden moeder van een tweeling van zeven jaar oud, de twee meest favoriete mensen uit haar leven. Linus is rustig en introvert en Rikke is grappig en meer aanwezig. De scheiding is haar niet in de koude kleren gaan zitten, al haar tijd wordt opgeslokt door werk en zorgen voor haar kroost waardoor er weinig ruimte overblijft voor leuke dingen en het gezelschap van een leuke man lijkt al helemaal een eeuwigheid geleden. Popfotograaf Thomas - haar ex - maakt het haar niet makkelijk, maar samen blijven ze voor altijd de ouders van Linus en Rikke. Gelukkig heeft ze veel steun aan haar beste vriendin Angela - de moeder van Babs, het beste vriendinnetje van Rikke - bij wie ze altijd haar ei kwijt kan. Superman Wieger, advocaat arbeidsrecht, een charmante, stoere vent met een klein hartje. Achter zijn harde buitenkant schuilt een zachte romantische binnenkant en een bizar levensverhaal. Een Viking en een fanatieke sportman, direct van aard en filterloos. Mister Onenightstand, de man van de pleziertjes met zijn joie de vivre levensstijl. Is hij meer dan een schaamteloos zelfingenomen mannetje? Hij is in ieder geval altijd in voor sport - de ideale manier om zijn hoofd leeg te maken - samen met zijn beste vriend Olivier - fysiotherapeut - met wie hij kan lezen en schrijven in een roeiboot vormt hij een gouden duo. Ze hebben een heilige afspraak en roeien ze iedere zaterdagochtend over het Merwedekanaal, no matter what. Met zijn lieve oma Gerda van vijfentachtig heeft hij een geweldige band, zij is zijn grootste fan en zijn steun en toeverlaat. Ze woont in het verzorgingshuis en is zijn enige familie in Nederland, hij bezoekt haar wekelijks en organiseert leuke bingoavonden voor haar en haar medebewoners, Claus haar prille verkering, ze zijn zo leuk samen. Daarnaast maken oude bekenden natuurlijk ook weer hun opmars. Vriendin en buurvrouw Hazel en haar vriend Friso en onderbuurman Abel - muzikant en muziekdocent met een grenzeloos verantwoordelijkheidsgevoel - en zijn vriendin Dancing Queen Lola, het zusje van bovenbuurman Melle.
Een heerlijk verhaal waarin regelmatig wordt teruggeblikt naar de voorgaande delen. Een generatiekloof of juist een bijzondere connectie? Is er meer dan enkel fysieke aantrekkingskracht? Verrassende eigenaardige uitdagende uitstapjes. Omgaan met tegenstrijdige verwarrende gevoelens. Horen ze bij elkaar en zijn ze meer dan Buurtgenoten die het bijzonder goed met elkaar kunnen vinden?

Met Buurtgenoten heeft Nathalie Windhorst een sprankelende, meeslepende en verrassende feelgood roman neergezet. Een liefdevol, speels derde deel van De Utrechtse School serie, waarvan ieder deel anders en uniek is in zijn soort. Een verhaal met een verslavende werking, anders dan de rest en toch weer typisch Nathalie. Een serie die alleen maar steeds mooier en mooier wordt, die blijft verrassen en boven zichzelf weet uit te stijgen. Levendige, ondeugende verhaallijnen met een diepere onderlaag, luchtig met een serieus jasje. Woordspelingen, ongemakkelijke, hilarische scenes en conversaties geven het verhaal een speelse en uitdagende laag. Levensechte, kleurrijke personages Wieger en Manon teder, passioneel en grappig. Een mooie liefdevolle ontdekkingsreis die je verder laat kijken dan het geijkte pad. Een complex liefdesverhaal en levensgeluk met onverwachte verrassende elementen. Zo puur, teder en kwetsbaar, ontroerend, zielig en emotioneel, maar ook speels, uitdagend en gewaagd, liefdevol en passioneel. Grappig en romantisch wederom op en top genieten.

'Buurtgenoten, sprankelende, meeslepende en verrassende feelgood roman. Speels, liefdevol en ontroerend derde deel van De Utrechtse School serie. Puur, teder en kwetsbaar, grappig en romantisch. Zijn ze meer dan slechts Buurtgenoten die het bijzonder goed met elkaar kunnen vinden of weet Manon Mister Onenightstand te bekeren of blijven ze elkaar vanaf de andere kant van de straat bekijken? Mustread!'