Sterke, aangrijpende en meeslepende thriller

In 2010 debuteerde Linda Jansma met haar thriller Caleidoscoop bij uitgeverij De Crime Compagnie, inmiddels zijn we heel wat jaren verder en heeft ze al vele thrillers op haar naam staan. Recent verscheen haar nieuwste thriller Vertel het niemand. Speciaal voor de release organiseert de uitgeverij een blogtour en laat ik nou net gek zijn op de thrillers van Linda, dus ik was blij dat ik eraan mee mocht doen. Vandaag is het mijn beurt om mijn recensie met jullie te delen, lees met me mee...

Vertel het niemand is opgedeeld in 5 delen, die zich afspelen in een tijdsbestek van vrijdag tot en met dinsdag. Daarnaast blikken we terug naar eerdere belangrijke momenten terug in de tijd, allen op hun eigen manier schrijnend en huiveringwekkend. Het verhaal bestaat uit korte hoofdstukken, waarin we minutieus worden meegenomen in de levens van hoofdpersonages Maura, Erica, Jan en Jamie, waar vanuit het verhaal wordt verteld. Het verhaal gaat van start op vrijdag - de dag van de verdwijning - met een intrigerend eerste hoofdstuk dat nieuwsgierig maakt naar de rest van het boek.

Linda Jansma heeft een filmische, aangrijpende schrijfstijl vol vaart, tezamen met de invoelende, rauwe, schrijnende manier waarop ze schrijft weet ze een bepaalde onderhuidse spanning te creëren waardoor de lezer helemaal opgaat in het verhaal.

'None so deaf as those that will not hear.'

In Vertel het niemand maken we kennis met Maura de Roo (39), Erica Verbeek (41), Jan Wiśniewski (58) en Jamie ter Burg (17).

'Tussen geloven en zeker weten zit een wereld van verschil.'

Op de laatste dag voor de kerstvakantie van start gaat, gaat groep 6d van de prof Kramersschool - een instituut voor dovenonderwijs - op schoolreisje naar de Rotterdamse dierentuin Blijdorp. Gezien de weersomstandigheden waren er wat twijfels of de trip wel door kon gaan? Maar schoolhoofd Erica Verbeek besloot niet in te grijpen en het kleine gezelschap van zeven kinderen, drie onderwijzers en hun chauffeur reisden in de minibus van school af naar Rotterdam, waar ze een leuke dag beleefden.

'Maar Robin is zo verdiept in het verhaal dat Jamie het er maar bij laat. Dat boek kan nooit zo eng zijn als de realiteit van het moment.'

Op de terugweg gaat er echter iets mis, wanneer de ouders aan school staan om hun kroost op te halen zijn hun kinderen nog niet terug. Bij navraag blijkt dat er sinds half vier die middag geen enkel contact meer is geweest tussen school en de begeleiders. Al snel slaat de onrust toe, het is inmiddels tweeënhalf uur gleden, ze hadden al lang terug moeten zijn, dit duurt te lang. Waar is de bus met de kinderen gebleven? De begeleiders zijn onbereikbaar, er is geen enkel teken van leven, de ouders staan doodsangsten uit en zijn in alle staten, ze eisen een verklaring, waar zijn hun kinderen gebleven?

'Een horloge, of een mobieltje, die kunnen verdwijnen. Die kun je verliezen, ergens laten liggen of laten stelen. Maar een minibus steek je niet zomaar in je binnenzak. Hij moet érgens zijn.'

Ze kunnen toch niet zomaar verdwenen zijn? Wanneer de politie wordt ingeschakeld begint hun nachtmerrie pas echt. Want iets wat onmogelijk lijkt begint toch werkelijkheid te worden, binnen tien minuten tijd lijken ze compleet van de radar verdwenen te zijn. Spoorloos verdwenen, ze kunnen werkelijk overal zijn. De speculaties zijn in volle gang, de meest afgrijselijke scenario’s passeren de revue. Zijn ze ontvoerd? Of nog erger?
De ouders zijn radeloos, machteloos en volledig lamgeslagen. De verwijten en beschuldigingen zijn niet van de lucht en niemand kan elkaar nog in de ogen kijken.

'Robin vinden? Hoe moet hij dat doen, even met zijn toverstaf zwaaien en hop, Robin uit het niets laten verschijnen?'

Rechercheurs Jan Wiśniewski en Channa Heijstee en hun team - vijfendertig rechercheurs en agenten - onderzoeken de verdwijning en staan na een urenlange zoektocht voor een compleet raadsel. Ze zijn dag en nacht in touw om de verdwenen kinderen op te sporen, in de hoop de zaak tot een goed einde te brengen. Terwijl kostbare tijd verloren gaat en het onderzoek vast dreigt te lopen in een eindeloze reeks aan mogelijkheden zonder aanknopingspunten lijkt het een doodlopende zaak te worden, ze tasten echt volledig in het duister.

'Ze had duizenden foto’s gemaakt, momenten bevroren in de tijd. Maar niets kon deze rauwe, tastbare angst vangen. Hier, tussen het bloed en de brokstukken, vervaagde alles wat ooit logisch leek.'

Eén van de moeders - Maura - heeft spijt als haren op haar hoofd dat ze haar zoon - Robin van acht jaar - die ochtend toch mee heeft laten gaan op het schoolreisje, had ze nu maar naar haar onderbuik gevoel geluisterd. Ze is heel wat gewend door haar voormalige werk als oorlogsfotograaf, waarbij ze de hel heeft gezien en overleefd maar nu in haar donkerste nachtmerrie ooit is beland. Het moederinstinct is sterker dan wat dan ook, ze besluit niet doelloos af te willen wachten en neemt het heft in eigen hand en vraagt daarbij steun en hulp uit onverwachte hoek. Tijdens haar gevaarlijke zoektocht komt er steeds meer rottigheid tevoorschijn en doet ze merkwaardige ontdekkingen. Maar ze is vastbesloten, ze zal haar zoon vinden.

'Het gebouw lijkt stiller dan normaal, alsof zelfs de muren weten dat er iets mis is.'

Terwijl de minuten doortikken is er geen tijd meer te verliezen. Zullen ze erachter komen wat er met de kinderen is gebeurd? Zullen ze de kinderen ongedeerd terugvinden? Zijn ze echt ontvoerd of zijn ze van de aardbodem verdwenen?

'Sommige dingen verdienen geen uitleg. Ze verdienen daden.'

Vanaf dat ik Caleidoscoop las, de eerste thriller van Linda Jansma, ben ik gek op haar thrillers. Iedere keer weer ben ik blij verrast als haar volgende verschijnt en kijk ik er naar uit om hem te lezen, zo ook haar nieuwste Vertel het niemand.

Aangrijpende, intrigerende, rauwe verhaallijnen met een toenemende onderhuidse spanning en onrust. Linda Jansma werkt het verhaal van minuut tot minuut nauwkeurig uit en het zit dan ook wederom verrassend goed in elkaar. Cliffhanger hoofdstukeindes die je een sprongetje van verrukking geven... WTF echt? En je tegelijkertijd vol spanning en nieuwsgierigheid verder laten lezen. De beangstigende, huiveringwekkende, levensechte terugblikken naar het verleden van Maura. Jansma kiest er ook dit keer weer voor om heftige, grimmige thematiek door haar thriller heen te verweven.

Een schrijnende, geheimzinnige en eigenaardige thriller waarbij iedereen verdacht is. Terwijl de spanning steeds verder wordt opgevoerd, bekruipt je een unheimisch gevoel en heb je het gevoel dat je steeds dichterbij het verlossende antwoord komt. Vol wanhoop, beklemmende onzekerheid, doodsangst, wrijvingen, verwijten en onbegrip waarbij het moederinstinct sterker dan wat dan ook blijkt te zijn, werkt Linda toe naar een ijzingwekkende ontknoping, maar niet alvorens er nog wat onverwachte en verrassende twists in te gooien.

Een verscheidenheid aan personages, waarvoor Jansma goed de tijd neemt om ze te introduceren. Een van de hoofdrollen wordt vertolkt door de kinderen van groep 6d van de prof Kramersschool, het doveninstituut. Onschuldige, weerloze, dove kinderen, origineel gedaan. Robin de Roo, zonder zijn steun en toeverlaat Paulo Pandabeer, zijn beste vriendje Abel Bosman, Samuel Dekker, Yassin, tweeling Bo en Hannah Dubois en de jongste van de groep, Nova. Schoolhoofd - sinds zeven jaar - Erica Verbeek. Conciërge Thomas, met zijn spaarzame glimlach, hij versterkt het team sinds twee jaar. De begeleiders juf Rebecca Hofman, klassenleerkracht en zelf ook doof. Werner Bosch, slechthorend. De jonge Jamie ter Burg, zit in het eerste jaar van de pabo en werkt als onderwijsassistent bij de kleuters op de dovenschool, hij weet zelf wat het is om slechthorend te zijn. En tot slot buschauffeur Teun Scholten, hij kan als enige wel gewoon horen. Maura de Roo, moeder van Robin - haar cadeautje - getrouwd met Duuk. Als bekende oorlogsfotograaf heeft ze teveel ellende gezien waardoor ze last heeft van PTSS. Ze is recht voor zijn raap en een stoere dame. Haar man Duuk is directeur van De Roo Electronics, hij belooft gouden bergen maar maakt weinig waar, zijn zakendeals gaan altijd weer voor. Een wispelturige man, die het ene moment zo opgefokt als wat is en het volgende moment zo kalm als de noordzee bij windstilte. Autoritair en overheersend. Sophie van Doorn, de beste vriendin van Maura, een lopend nieuwsblad. Parttime financieel adviseur bij de bank en thrillerauteur. Journalist Franck Duchamps en Marlissa. En het team van de politie; chef rechercheur Jan, weduwnaar en oude rot in het vak, Channa, een briljante rechercheur, rechercheur Sahida, Joachim, mopperpot Wijnant Louwers, Ella de Vos van de technische afdeling, hoofdcommissaris Bleker en tot slot Officier van Justitie Mariska Kostverloren.
Het kwartje van de titel valt past heel laat in het verhaal en is perfect gekozen.

Met Vertel het niemand heeft Linda Jansma wederom een sterke, aangrijpende en meeslepende thriller neergezet. Met intrigerende, rauwe verhaallijnen die een toenemende onderhuidse spanning en onrust kennen. Waarbij het verhaal van minuut tot minuut nauwkeurig wordt uitgewerkt en verrassend goed in elkaar steekt. Cliffhanger hoofdstukeindes, beangstigende, levensechte, huiveringwekkende terugblikken naar het verleden. Schrijnend, geheimzinnig en eigenaardig, waarbij iedereen verdacht is. Terwijl de spanning steeds verder wordt opgevoerd, bekruipt je een unheimisch gevoel en heb je het gevoel dat je steeds dichterbij het verlossende antwoord komt. Waarbij wordt toegewerkt naar een ijzingwekkende ontknoping, maar niet alvorens er nog wat onverwachte en verrassende twists in te gooien. Met een verscheidenheid aan originele personages, waarvoor Jansma goed de tijd neemt om ze te introduceren. Kortom een heerlijke thriller waarvan ik erg heb genoten, ik kijk uit naar het volgende werk van Linda Jansma.

'Vertel het niemand, sterke, aangrijpende en meeslepende thriller. Zijn de kinderen van groep 6d van de aardbodem verdwenen of zullen ze ongeschonden worden teruggevonden? Mustread!'