Een lekkere weglezen, maar toch een mooie boodschap

“Waar jij gaat” is een boek dat ik normaal gesproken niet uit een boekenrek zal pakken. Waarom niet? Ik word vooral aangetrokken door fantasy, of anders voor de afwisseling wat luchtige boeken, maar boeken over ‘echte problemen’ houden me op de een of andere manier vaak tegen. Toch is het me niets tegengevallen!

Vanaf de eerste bladzijde spraken de personages me aan. Ondanks dat Freya beroemd is en ik niet, Nathaniël eenzaam is (en ik ook niet bepaald) en Harum homoseksueel en moslim (nope, ook al niet), voelen ze allemaal heel vertrouwd. De problemen van social media, de druk van anderen dat je maar eens ‘de man van je dromen’ tegen moet komen, massa’s vrienden om je heen maar je toch zo eenzaam voelen. Alles was zo herkenbaar op de een of andere manier.

Het boek leest ook ontzettend lekker weg. Geen moeilijke kwesties, geen ellendig-lange monologen of overdenkingen, maar toch een boek met een verhaal: als je op elkaar vertrouwt en je laat leiden door het juiste pad, als je niet opgeeft en de dingen soms even wat anders bekijkt, dan is er ook voor jou een weg naar geluk.

De band die ik voelde met de personages en willen weten hoe het af zou lopen, maakten dat ik het boek niet meer weg kon leggen. Even denk je, ‘ja, ik weet precies hoe dit gaat eindigen’, maar toch houdt Gayle het nog spannend. Ik vond het een erg fijn boek en zal zeker overwegen om meer boeken van Gayle te lezen!