Moet een verhaal schuren langs de werkelijkheid?

2026... je pakt blind een boek (graag niet te dik) en je leest gelijk een 'pareltje' uit 2014, een debuut van een schrijfster waarvan ik al een boek had gelezen, Wolf genaamd. De vraag bij dit boek is wat klopt er wel en wat klopt er niet... Tijdens het lezen begon ik steeds meer terug te pakken in het verhaal omdat ik het gevoel had dat ik iets miste, belangrijke stukken die verklaarde wat ik aan het lezen was. Maar nadat ik het verhaal gewoon tot mij nam was de argwaan wel verdwenen en natuurlijk zijn er passages, gebeurtenissen in het verhaal totaal niet realistisch - zoals kinderen die niet naar school gaan, baby die even onder een andere naam in het gemeenteregister wordt ingeschreven.

Ik denk dat het enige 'werkelijke' aan het boek is dat ooit twee meisjes, Clémence en Noémie, van de rotsen sprongen in Calais op 20 januari 2005 en dat dit verhaal van Lara Taveirne een mooi debut is gebaseerd op dit gegeven. Klopt het het? nee. Schuurt het? nee.

Is het een mooi verhaal? Jazeker!.... en op het einde springen ze opnieuw!