Opgroeien in een streng, mormoons gezin

Tara Westover is een Amerikaanse historica en schrijfster. In Leerschool beschrijft ze hoe ze opgroeide in een streng mormoons gezin van 7 kinderen in de bergen van Idaho. Een rauw en pijnlijk verhaal.
De ouders Westover leven volgens de richtlijnen die zij menen te ontvangen van God en voeden hun kinderen op volgens deze geboden. Het wantrouwen dat zij hebben tegenover de overheid zo groot dat ze zelfs geen aangifte doen van de geboorte van hun kinderen. Ze weigeren hen naar school te laten gaan en maken geen gebruik van traditionele geneeskunde. Het leven van de kinderen speelt zich af op de berg Buck Peak waar het gezin woont. Vader Westover runt er een “schroothoop” waarmee hij voldoende middelen wil verdienen om zelfvoorzienend te worden. De kinderen werken er de hele dag mee in vaak ongezonde en erg onveilige omstandigheden.
Tot zover de schets van het gezin waarin Tara opgroeit. Ondanks deze achtergrond is Tara erin geslaagd om uiteindelijk haar eigen weg te vinden en zichzelf te ontplooien. Hoe dit precies verliep, lees je in het boek.
Wat ik vooral onthoud van het boek is de enorme loyaliteit die kinderen tonen ten opzichte van hun ouders. Zelfs in de moeilijkste en meest onrechtvaardige situaties trachten zij te beantwoorden aan hun verwachtingen. Tara verwoordt het in haar dagboek als volgt: Het is vreemd hoeveel macht je je dierbaren geeft. In de jaren waarin Tara probeert haar toekomst uit te bouwen zoals zij het wil, blijft een enorm schuldgevoel haar achtervolgen. Voortdurend is ze op zoek naar redenen om haar eigen keuzes te verantwoorden. De impact die haar ouders hebben op haar leven blijft ook op latere leeftijd aanzienlijk. Als twintiger krijgt ze af te rekenen met nachtmerries en psychologische problemen.
Leerschool is een boek dat ondanks het zware thema makkelijk leest. In haar dankwoord licht Tara Westover kort toe hoe haar schrijfproces verliep. Drie van haar broers en hun echtgenotes werkten samen met haar om een zo waarheidsgetrouw mogelijk boek te schrijven. Zij bevestigen ook de beschreven feiten. Omwille van de geloofwaardigheid van het verhaal vind ik dit dankwoord een waardevolle toevoeging voor de kritische lezer.
Het verhaal is een aanrader voor wie meer wil weten over de mormoonse gemeenschap of voor wie geïnteresseerd is in autobiografische verhalen waarin de ouder-kindrelatie centraal staat.