Het middendeel maakte het de moeite waard

Lastig om één oordeel over dit boek te geven, want er zijn zoveel verschillende delen.

Ik vond het beginstuk waarin Netty aan het woord is niet bijster interessant. Hoewel er veel gebeurt lag het tempo niet zo hoog en er waren stukken waar ik werkelijk met mijn gedachten afdwaalde. Het boeide me wel dat dit personage aardig 'onbetrouwbaar' over kwam. Dat vind ik bij ik-perspectieven altijd interessant. In welke waarheid word je meegenomen en is dat dé waarheid of slechts de getroebleerde visie van het personage?

Bart, de man van Netty neemt het stokje over als haar verhaallijn wordt afgebroken en hoewel ze geen gelukkig huwelijk hadden verwacht je toch niet echt dat Bart iets met Netty's verdwijning te maken heeft.
Er wringt alleen steeds iets tegen de randjes van je bewustzijn en heel lang wist ik niet wat het was.
Tijdens Bart's relaas komen ook anderen aan het woord. Ik weet niet of die perspectieven voor mij veel toevoegden, misschien had het beknopter gekund en was het dan interessanter geweest. Toch was dit verhaal ook als het leggen van de stukjes van een legpuzzel. Het één leidt tot het ander en je kunt je 'verliezen' in het raden naar het waarom, wat en hoe van Netty's verdwijning.

Vlak voor er na een tijdsprong van ca. 20 jaar overgeschakeld wordt naar Leon's perspectief viel bij mij het kwartje.
Voor mij heeft de uitwerking en de aanloop naar de afronding toe écht te lang geduurd. Het verhaal kabbelt steeds een beetje weg van de kern en er wordt naar mijn mening te veel bijgehaald (covid onder andere).

In een beknoptere versie was het een dijk van een thriller geweest. Nu was het 'gewoon een leuk verhaal'.