Gemiste kans

Ik had al heel lang geen Danielle Steel meer gelezen dus ik was echt heel enthousiast toen ik het boek ontving. Ik weet niet waarom maar boeken die afspelen tijdens WOII hebben op mij een enorme aantrekkingskracht.
Het boek begint veelbelovend, als dochter van een aristocratische familie maakt Alexandra Wickham oftewel Alex haar debuut op het Koningin Charlotte-bal met de bedoeling dat ze een echtgenoot aan de haak slaat. Maar vrijgevochten als ze is vindt ze geen van de mannen die ze ontmoet trouw materiaal. Als de WOII aanbreekt gaan haar broers bij de RAF en zij gaat vrijwilligerswerk doen bij de FANY. Niet veel later wordt ze opgemerkt door de SOE en gevraagd om als Spionne dienst te doen. Uiteraard moet ze dit voor alles en iedereen geheim houden. Net op het moment dat ze ja zegt tegen de SOE wordt ze verliefd op Richard. De hoofdstukken die volgen beschrijven de WOII en de verschrikkingen en verliezen die deze periode met zich meebracht en natuurlijk de opdrachten die ze moet uitvoeren voor de SOE. Als de oorlog voorbij is begint eigenlijk het tweede gedeelte van het boek waarin haar leven als diplomatenvrouw wordt beschreven en haar werk voor M16. Ik was er klaar voor, ik dacht nu komen alle Danielle Steel ingrediënten ruimschoots aan bod. Liefdes, intriges, spanning en verraad om maar wat te noemen maar nee, het verhaal kabbelde voort. En telkens als ik dacht nu gaat het gebeuren, nu wil ik het boek niet meer wegleggen was er een anti climax. Een gemiste kans vond ik dat. Dit verhaal had zo veel potentie maar het leek wel alsof ze halverwege het boek dacht, ik heb er geen zin meer in en dat vind ik echt zo jammer want een boek van Danielle Steel is heerlijk leesvoer. Haar filmische manier van schrijven maakt dat je jezelf helemaal kunt verliezen in het verhaal en dat was ook in dit boek het geval alleen het einde was naar mening onbevredigend.
Kortom, ik zou dit boek niet aanraden aan iemand die nog nooit een Danielle steel gelezen heeft want dit is niet haar beste boek, en ik zou het jammer vinden als men dan andere boeken van haar niet meer zouden lezen, maar slecht is dit boek zeker ook niet.