Lezersrecensie
Gevangen wind
“Gevangen wind” is het vervolg op “Lieve hart”, waarin we Marrie leerden kennen als een jong meisje dat opgroeide in Huizen, een vissersdorp aan het begin van de twintigste eeuw. Ze had een hard en armoedig bestaan en dit werd erger toen haar vader door het ijs zakte en verdronk. Marrie werd verliefd op de vissersjongen, Lammert, terwijl haar moeder haar voor deze jongen waarschuwde.
In “Gevangen wind” gaat het verhaal verder, Marrie is ouder en rijper geworden door wat ze heeft meegemaakt. Dit zorgt ervoor dat ze een sterke vrouw is die haar mannetje staat in die mannenwereld. Ze besluiten hun geluk te beproeven op een boerderij in Friesland. Het leven op de boerderij is totaal anders dan wat ze in het vissersdorp gewend waren. Marrie doet enorm haar best, maar het valt haar heel zwaar. Het kaasmaken mislukt volledig en daar komt nog bovenop dat ze haar familie erg mist. Lammert ziet in dat ze niet gelukkig is en het doet hen besluiten terug te keren naar Huizen te keren.
De cover geeft goed weer in welke tijd dit verhaal zich afspeelt en de auteur heeft zich goed verdiept hoe het leven destijds moet zijn geweest.
De groei van de personages in het verhaal maakt dat het boeiend blijft en je meeleeft met het wel en wee van Marrie en Lammert. Doordat je als in een teletijdmachine terug in de tijd gaat, besef je goed hoe zwaar het leven toen wast.
Historie, romantiek, roddel, tegenslag, goedheid en tevredenheid worden op een mooie manier beschreven. Dit zorgt ervoor dat je levensechte impressies krijgt.
De natuurlijke, vlotte manier van schrijven leest makkelijk weg en voor je het weet ben je aan het eind van het boek gekomen waarin nog ruimte voor een vervolg zit.