‘Soms is genoeg echt genoeg.’

Debbie Mullen is moeder van twee tienerdochters, Lizzy en Lexi, en getrouwd met Conor. Ze is intelligent, technisch begaafd en succesvol, maar wordt vaak niet serieus genomen en soms zelfs neergekeken. In haar column geeft Debbie advies aan vrouwen die zich genegeerd, geminacht of mishandeld voelen binnen hun relatie. Ze moedigt hen aan hun grenzen te herkennen en te accepteren dat ‘genoeg’ ook echt genoeg mag zijn.
Ironisch genoeg lukt haar dat in haar eigen leven niet. Wanneer Debbie haar baan verliest, haar dochters zich steeds vreemder gedragen en haar man geheimzinnig wordt, raakt haar zorgvuldig opgebouwde wereld uit balans. In een poging de controle te behouden ontwikkelt ze een trackingapp die door het hele gezin wordt gebruikt. Wat begint als een beschermende maatregel, verandert langzaam in een uiting van groeiende angst, wantrouwen en wraakgevoelens.
Debbie lijkt alles te hebben: een gezin, een huwelijk, intelligentie en een sterk moreel kompas. Toch bieden die haar geen rust of veiligheid. Haar behoefte aan zekerheid groeit juist wanneer ze die dreigt te verliezen. Ze raakt gevangen tussen controle en chaos, en tussen haar overtuigingen en haar donkere impulsen. Het advies dat ze anderen geeft zoals loslaten, grenzen trekken en vertrouwen op jezelf, kan ze zelf niet toepassen.
De spanning zit vooral in Debbie’s toenemende boosheid en de dreiging binnen haar gezin. Conor blijft lange tijd op de achtergrond, waardoor pas laat duidelijk wordt hoe de onderlinge verhoudingen werkelijk liggen. Lieve Debbie leest vlot en is vermakelijk, maar vond ik voorspelbaarder dan De hulp.
Toch heb ik me goed vermaakt en ben ik blij dat ik het boek gelezen heb!
⭐️⭐️⭐️✨ 3,5/5