narrazione caotico

Na de dood van zijn aan een slopende ziekte overleden vrouw , gaat commissaris |Mancini gebukt onder een schuldgevoel. Hij heeft deze laatste weken nauwelijks enige steun kunnen bieden aan zijn vrouw omdat al zijn tijd werd opgeslokt door een heftige zaak (zie, Schaduw uit 2017). Tijd om zijn eigen gevoel een plaats te geven is er echter niet want opnieuw wordt Rome opgeschrikt door een seriemoordenaar en hij moet het onderzoek leiden. Ditmaal is het een moordenaar met een bijzondere obsessie: de slachtoffers worden na hun dood zodanig gemodelleerd dat ze op standbeelden van mythologische monsters lijken. Door de media wordt hem de naam ‘de beeldhouwer’ toegekend. ‘De beeldhouwer’ verplaatst zich door heel Rome en maakt meerdere slachtoffers. In het begin lijkt alle logica zoek en raken Mancini en zijn team steeds verder gefrustreerd. Maar dan wordt een lid van het team aangevallen, hij raakt levensgevaarlijk verwond en weer voelt Mancini zich schuldig, hij had de aanval wellicht kunnen voorkomen. Ondanks dezenieuwe persoonlijke mokerslag vind hij de kracht om samen met zijn team gestaag door te zoeken en sluit het netwerk zich rond de dader.

De mythe van de dood (La forma del buio) is het tweede werk van Italiaan Mirko Zilahy (1974, Rome, Ita). Zilahy is docent Engelse taal en literatuur aan de Universiteit van Perugia, en vertaler van Literatuur naar het Italiaans.

Hoewel je duidelijk kan lezen dat er veel onderzoek heeft gedaan voor zijn boek en zijn kennis van de mythologie iindrukwekkend leidt dit niet tot een prettig leesbaar boek. Het is chaos troef, onsamenhangend en ondanks de indeling in 5 delen ben je de draad snel kwijt. killing is ook het gebrek aanspanning, de weergave van gruwelijke details maken het niet per definitie spannend. De brij aan woorden hebben soms literaire pretenties leiden soms tot mooie zinnen maar ook regelmatig tot weinig toevoegende passages waar je de draad gemakkelijk kwijt raakt.. Voeg daar bij de vele opsommingen van plaatsen en scenery en de chaos is compleet. Plot is best okee maar verdwaald in de schrijfwijze . Ook zijn tweede boek weet mij niet te beklijven.