Een verhaal dat de spanning weet vast te houden

Brighton, December 1951. Terwijl het sneeuwt en Kerstmis nadert, onderzoekt rechercheur Stephens de verdwijning van twee kinderen, Mark en Annie. Dan worden de lichamen van de kinderen gevonden op een afgelegen plek, omringd door een spoor van snoepjes. De zaak doet denken aan een beroemde moord van jaren eerder. Wanneer kort daarna nog een kind verdwijnt moet Stephens in een race tegen de klok alle puzzelstukken op hun plaats weten te leggen, voordat het te laat is.

Waar ik bij het eerste deel moeite had om in het verhaal te komen, werd ik dit keer vanaf de eerste pagina gegrepen. Het verhaal weet meteen te boeien. Het politieonderzoek wordt iets minder uitgebreid beschreven dan in het vorige deel, wat zorgt voor meer vaart en spanning.

Ook dit verhaal heeft weer een sterk plot. Tot het einde bleef ik gissen naar de dader, wat ik altijd een groot pluspunt vind. De verhaallijn zit goed in elkaar en houdt de spanning vast.

Rookgordijn is het tweede deel in de Brighton Mysteries, maar is prima als losstaand verhaal te lezen. Voor de onderlinge verbanden is het echter wel leuk om eerst het eerste deel te lezen.

Dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar!