Een bijzonder en onheilspellend verhaal dat je niet snel vergeet

Dit boek laat mij achter met vraagtekens. Wat heb ik nu eigenlijk voor bijzonder verhaal gelezen?!

In ‘Vroeger woonden wij hier’ is niets wat het lijkt. Eve en haar vriendin Charlie knappen huizen op en hun recente aankoop is een oud, afgelegen, pittoresk huis. Op een dag staat Thomas voor de deur. Hij beweerd dat hij vroeger in het huis heeft gewoond en wil het zijn gezin laten zien. Vanaf het moment dat het gezin binnen stapt, gebeuren er een reeks onverklaarbare situaties.

Wat ik sterk vind aan dit boek is de onheilspellende en dreigende sfeer gedurende het hele verhaal. Daardoor wil je dit boek blijven lezen.

Wat ik minder sterk vind, is de combinatie van de documenten en opnamen tussen de hoofdstukken door. De toegevoegde waarde ontbrak voor mij. Misschien is dat ook juist de bedoeling geweest van de schrijver; de lezer ook een beetje gek laten maken, net als Eve (of Emma?).

De paranormale vibes die dit boek heeft, daar hou je van of niet. Als dit een film zou zijn, zou ik niet eens overwegen om het te gaan kijken, omdat dit not my cup of tea is. Maar nu ik het boek gelezen heb, ben ik wel nieuwsgierig geworden naar de verfilming! Ik vermoed dat de film nog enger en spannender over gaat komen dan het boek.

Marcus Kliewer heeft het in ieder geval voor elkaar gekregen dat ik dit boek niet snel zal vergeten én dat ik zeker naar de film zal kijken zodra deze uitkomt!