Lezersrecensie
Voor de liefhebbers van historische fictie
Ik las het boek 'Een sterke vrouw'. Ik kende schrijfster Diney Costeloe wel, maar dit is het eerste boek dat ik van haar las.
In het boek staan drie dames centraal; Lucinda, die verliefd wordt op majoor David, maar die zich al spoedig moet melden in de strijd van de Eerste Wereldoorlog. Mabel, een standvastige dame die een drukkerij heeft geërfd, met de nodige uitdagingen tot gevolg. En Diana, de mooie roekeloze dame die het hart van menig man weet te veroveren.
De drie dames hebben elk hun eigen verhaal, maar komen elkaar hier en daar af en toe tegen.
Dit boek is geen literair hoogstandje, maar de schrijfster weet je wel geboeid te houden door haar makkelijke en beeldende schrijfstijl. Ik vond de diepgang in de personages iets te oppervlakkig, daardoor werd ik niet echt gepakt door hun gevoelens. Maar de beeldvorming was dus wel sterk neergezet, waardoor ik de aristocratische feestjes, theekransjes in de verschillende familiehuizen en de loopgraven in Frankrijk goed voor me kon zien.
Ik kwam er al snel achter dat dit boek eigenlijk een vervolg is op het boek 'Een goede dochter'. Helaas stond dit nergens echt goed aangegeven. Je komt in het boek dus af en toe wel wat verwijzingen tegen naar deel 1, waardoor ik het gevoel kreeg dat je wat informatie mist, met name in het verhaal van Mabel.
Ik raad 'De sterke vrouw' zeker aan als je van historische fictie houd, maar wel met de tip om eerst 'Een goede dochter' te lezen, dit geeft echt meerwaarde!
In het boek staan drie dames centraal; Lucinda, die verliefd wordt op majoor David, maar die zich al spoedig moet melden in de strijd van de Eerste Wereldoorlog. Mabel, een standvastige dame die een drukkerij heeft geërfd, met de nodige uitdagingen tot gevolg. En Diana, de mooie roekeloze dame die het hart van menig man weet te veroveren.
De drie dames hebben elk hun eigen verhaal, maar komen elkaar hier en daar af en toe tegen.
Dit boek is geen literair hoogstandje, maar de schrijfster weet je wel geboeid te houden door haar makkelijke en beeldende schrijfstijl. Ik vond de diepgang in de personages iets te oppervlakkig, daardoor werd ik niet echt gepakt door hun gevoelens. Maar de beeldvorming was dus wel sterk neergezet, waardoor ik de aristocratische feestjes, theekransjes in de verschillende familiehuizen en de loopgraven in Frankrijk goed voor me kon zien.
Ik kwam er al snel achter dat dit boek eigenlijk een vervolg is op het boek 'Een goede dochter'. Helaas stond dit nergens echt goed aangegeven. Je komt in het boek dus af en toe wel wat verwijzingen tegen naar deel 1, waardoor ik het gevoel kreeg dat je wat informatie mist, met name in het verhaal van Mabel.
Ik raad 'De sterke vrouw' zeker aan als je van historische fictie houd, maar wel met de tip om eerst 'Een goede dochter' te lezen, dit geeft echt meerwaarde!
1
Reageer op deze recensie
