Een verhaal met een breed scala aan emoties

Olifantenmeisje van Ellen Marie Wiseman is een prachtige, maar aangrijpende roman die je leest met een lach én een traan.

Gaandeweg ontvouwt zich het verhaal van twee meisjes: Lilly en Julia. De hoofdstukken wisselen elkaar af, maar vooral Lilly’s verhaal maakt diepe indruk. Lilly wordt in de jaren ’30 door haar eigen moeder aan een circus verkocht. Op tienjarige leeftijd heeft ze nog nooit een voet buiten gezet. Haar ouders hielden haar verborgen omdat ze door haar albinisme zou zijn ‘misvormd’.

Meer dan twintig jaar later erft de jonge Julia Blackwood het ouderlijk huis. Op de zolder ontdekt ze mysterieuze foto’s van een albino circusmeisje. Al snel begint ze te vermoeden dat haar ouders een duister geheim met zich meedroegen. Langzaam maar zeker komen beide verhaallijnen bij elkaar.

Je merkt dat Wiseman zich grondig heeft verdiept in het leven achter de circusgordijnen. Haar beeldende schrijfstijl neemt je mee in een wereld vol pracht, pijn en verborgen verhalen. De liefde voor dieren loopt als een rode draad door het boek en laat opnieuw zien dat dieren vaak betrouwbaarder zijn dan mensen.

Ik heb het boek bijna in één adem uitgelezen. Het bevat een breed scala aan emoties: angst, verdriet, vreugde en vooral ontzettend veel liefde. Ik ben heel benieuwd naar de andere boeken van Ellen Marie!