Fontana Banana - De Leesplank

Pas tijdens het lezen van dit boek kwam ik erachter dat het van Judith Visser is die ook Zondagskind schreef. Als ik dat eerder had geweten had ik meer zin gehad om dit boek te lezen. Door de titel en het omslag zag ik het eerlijk gezegd niet zo zitten. Dat kan komen door mijn afkeer voor bananen… maar ook door de tekenstijl en het felle kleurgebruik in het omslag.

Het verhaal is echter erg leuk. Het begint redelijk standaard: een meisje in een slaperig dorpje dat een hond wil maar die niet mag en dan toch een hond vindt. Ja, die dingen gebeuren vaker in boeken. Maar dat de hond dan een superheld blijkt te zijn, is nieuw. Meestal zijn het de mensen in boeken die superhelden zijn. Een leuke afwisseling.

Het verhaal is grappig en sleurt je mee door het avontuur. Doordat het in de ik-vorm is geschreven leer je Shelly goed kennen en leef je met haar mee. Judith Visser weet goed in het hoofd van een jong meisje te kruipen. Het gedrag past goed bij haar leeftijd.

Het taalgebruik is eenvoudig en passend bij de doelgroep. Judith Visser heeft zelf ook een hond die Fontana heet en dat ze een hondenliefhebber is kun je merken aan het boek. Er komen flink wat weetjes over het hondengedrag voorbij en dat is erg interessant.

De illustraties van Nouchka van der Est zijn vrolijk en grappig. Ze passen goed bij het verhaal.

Wat mij betreft een goede combinatie van auteur en illustrator. Ze vullen elkaar mooi aan. Het blijft alleen jammer van die onaantrekkelijke omslag. Ik hoop dat dat bij een volgend deel wat wordt gewijzigd.

Dit boek vraagt om meer en is een leuk begin van een nieuwe serie. In 2023 verschijnt het volgende deel al!

www.deleesplank.jouwweb.nl