Lezersrecensie
Een nacht op het chateau is een roman over ergens opnieuw beginnen maar niet vergeten waarom je wegging
Veronica Henry werkte als scriptschrijver voordat ze romans ging schrijven. Ze won onder andere de RNA Best Novel of the Year in 2014. Veronica woont met haar familie in Noord-Devon, Engeland.
Eerder verscheen Het geheime strand en daarover schreef ik:
“Henry kan verliefdheid in verschillende fases van het leven zo mooi omschrijven.”
Twee vrouwen staan in verschillende tijden voor een belangrijke verandering in hun leven. Lismay en haar man Piers krijgen slecht nieuws en verwerken dat door een kasteel in Frankrijk te kopen om een bed and breakfast te beginnen.
Dertig jaar later hebben ze hulp nodig en bellen ze Connie, hun petekind.
Connies relatie is net gestrand en Lismays telefoontje had niet op een beter moment kunnen komen. Of ze wil helpen in het kasteel
Connie zet haar schouders eronder en vindt een nieuwe bestemming voor haar leven. Tijdelijk, dat wel, maar voor nu is het goed.
De verhalen van Conny en Lismay lijken op verhalen die vaker in (feelgood) romans beschreven worden. Toch weet Henry de lezer op een bijzondere manier te raken met de onderwerpen die aan bod komen. Ze legt de accenten net op een andere plek dan verwacht en ze laat de lezer verrassen door een net andere uitkomst van de plottwists in de verhaallijnen.
Het boek valt ook op omdat de personages van een andere generatie zijn dan de meeste personages in dit genre. De personages hebben al het een en ander meegemaakt en dragen ieder een rugzak vol ervaringen met zich mee.
In het verhaal komen ook mooie kersttradities voorbij die zorgen voor een warm en “cozy” gevoel.
Een nacht op het chateau is een roman over ergens opnieuw beginnen maar niet vergeten waarom je wegging. Een mooie combinatie van Ik vertrek in de jaren tachtig en nu en eindeloos meeleven met mensen die je net hebt leren kennen en niet meer los wilt laten.
Eerder verscheen Het geheime strand en daarover schreef ik:
“Henry kan verliefdheid in verschillende fases van het leven zo mooi omschrijven.”
Twee vrouwen staan in verschillende tijden voor een belangrijke verandering in hun leven. Lismay en haar man Piers krijgen slecht nieuws en verwerken dat door een kasteel in Frankrijk te kopen om een bed and breakfast te beginnen.
Dertig jaar later hebben ze hulp nodig en bellen ze Connie, hun petekind.
Connies relatie is net gestrand en Lismays telefoontje had niet op een beter moment kunnen komen. Of ze wil helpen in het kasteel
Connie zet haar schouders eronder en vindt een nieuwe bestemming voor haar leven. Tijdelijk, dat wel, maar voor nu is het goed.
De verhalen van Conny en Lismay lijken op verhalen die vaker in (feelgood) romans beschreven worden. Toch weet Henry de lezer op een bijzondere manier te raken met de onderwerpen die aan bod komen. Ze legt de accenten net op een andere plek dan verwacht en ze laat de lezer verrassen door een net andere uitkomst van de plottwists in de verhaallijnen.
Het boek valt ook op omdat de personages van een andere generatie zijn dan de meeste personages in dit genre. De personages hebben al het een en ander meegemaakt en dragen ieder een rugzak vol ervaringen met zich mee.
In het verhaal komen ook mooie kersttradities voorbij die zorgen voor een warm en “cozy” gevoel.
Een nacht op het chateau is een roman over ergens opnieuw beginnen maar niet vergeten waarom je wegging. Een mooie combinatie van Ik vertrek in de jaren tachtig en nu en eindeloos meeleven met mensen die je net hebt leren kennen en niet meer los wilt laten.
1
Reageer op deze recensie
